Ontgroei…vergroei…begroei…snoei…

As jy my nie persoonlik leer ken nie, sal jy my nooit verstaan nie…sal ek nooit vir jou
oopmaak en die ware EK laat leer ken nie.  (die unieke, die weird, die anderse een)  Min het die voorreg, vir min d9cc3969-31b9-4619-8eb2-edea2ec9969cmaak ek oop, en vir min laat ek toe…maar doen ek dit wel, dan weet jy dat ek jou vertrou…en vertroue is vir my baie belangrik…

Hoeveel goed het ek nie al ontgroei, uitgegroei, vergroei, gesnoei en sommer net laat vrek nie…??  En was hierdie snoeiing goed of was dit nie?  Maar, weet jy, op my ouderdom het ek al baie van die lewe beleef en besef, dinge wat vir my saakmaak, maak nie noodwendig vir ander saak nie…wat vir my belangrik is, is nie vir ander belangrik nie.

Ek het familie ontgroei wat vinnig daar was om kritiek te lewer maar die hulp, die support wat ek nodig gehad het, het ek nie ontvang nie.  Ek het ook die onrealistiese verwagtinge van die einste familie ontgroei, want ek kan net dit doen wat ek kan, meer kan ek nie verrig nie.  Ek kan nie almal tevrede stel en myself in die proses wil staan en vernietig nie. As familie nie saam wil celebrate oor wat ek regkry deur swoeg en sweet nie, is dit hulle probleem.  Ek probeer ten minste my bes en ek kry baie reg, al is dit krom en skeef, vir my is dit meer as ‘n accomplishment dan ‘n failure…

Ek het daardie skilpoppe van vrouens (agter elke masker) ook ontgroei, daardie sogenaamde vriendinne wat raad offer en dan in die geheim lekker kry wanneer ietsie in my lewe verkeerd loop.  Minwetend dat ek nooit hul geheime sal verkondig nie…nog minder hul name sal gebruik om uit die moeilikheid te kom…ook nie agter hulle rûe, met ‘n bakhand sal sagpraat oor hulle nie.  Maar, my pragvriendinne sal ek nooit ontgroei nie…

Ek het die mans ontgroei wat my intelligensie onderskat.  Ek is nie ‘n leëkop poppie wat elke liewe stroperige kompliment opeet vir soetgoed nie…ek query elke kompliment en wonder wat daaragter sit, elke seerkry het   my baie paraat gemaak vir die volgende verhouding, daarom gaan ek nie maklik in ‘n verhouding in nie…Hoekom moet ek myself so inkort vir mense, veral mans wat my intelligensie onderskat, voel hulle geïntimideerd omdat ek tog ietsie weet en in sekere dinge belangstel wat ver bo verwagting is en nie net voor die stoof wil staan en kook nie?  Maar, my seun en eendag die eggenoot wat my lewe gaan betree, sal ek nie ontgroei nie…ek sal juis dan groei…

Wat ek ook al geleer het om te oorkom, is mense wat gerieflikheidshalwe verdwyn wanneer ek deur donker tye in my lewe gaan.  Wat hulle wel met gemoedsrus kan weet, ek is nie so ‘n persoon nie en sal daar wees. vir hulle ook,  om emosioneel by te staan, want ek weet hoe dit voel om in jou donkerste ure alleen te staan.  Ek het selfs hul negatiwiteit en plesier in geskinder ontgroei.  Hul kyke en agter die hand gepraat, hul negatiewe houdings, selfs dit het ek ontgroei…moeilik, maar ek voel dat daar wel tye in hul lewens gaan kom en weet jy wat, ek verstaan en ek is daar.  Die mens verstaan nog nie hul doel as mens nie…en die een of ander tyd in hul lewens, al is dit op hul sterfbed, dan besef jy waaroor die lewe eintlik gaan.

Ooo…die doellose, betekenlose, blikgedrukte en klomp nonsens wat mense soms kwytraak, veral wanneer iemand swaarkry of selfs wanneer kinders swaarkry, die geforseerde, onkunde en onregverdige houdings, begin ek te ontgroei . Daar is soveel meer in die lewe as dit.  Ek verkies die opbou, die positiewe, die opregtheid binne die mens en dit voel ek vinnig aan.  Ja, mens word soms vies oor die ligsinnige gebrabbel, en soms is dit nodig maar aanhoudend en aaneen maak my moeg.

Met ander woorde, om mense gelukkig te hou en nie vir myself nie, dit begin ek ook om te ongroei.  Ek kan nie die wêreld meer gelukkig hou nie, ek kan nie die gemeenskap gelukkig hou nie, ek kan myself tevrede hou ~ en dis dit…dis onmoontlik om die wêreld om jou tevrede te stek en ek binne myself is ongelukkig…dit werk mos nie so nie.  Vergeet die mensdom se selfsug en eiewaan…wat is lekkerder om na die gesang van voëltjies te luister as na die gesanik en geskinder van mense?  Te droom van my voete in koue stroompies water te sit…dagdroom is soms baie meer verrykend en goed vir die gemoedsrus.

Ek het soveel talente waarvaan min mense weet…en selfs dit sal ek slegs gebruik wanneer die doel die heilige middel, andersins sal ek dit laat sluimer vir ‘n ruk…ek is nie die voor-op-die-wa persoon wat my oral sal indruk en daarop aandring om iets te doen nie…gee ander ook die kans om hulle talente te beoefen…ek het genoeg om my besig te hou, te glimlag en te weet, dit wat ek doen is genoeg…

Ek het die lewe ontgroei waar ek hoor dat ek nie mooi genoeg is nie…ek is nie en so what…ek is ook nie maer genoeg nie  ~  of dalk waardevol genoeg nie,  ek is nie dalk slim genoeg of ryk genoeg of dalk whatever nie, maar ek weet ek is die beste wat ek kan wees…en so sal ek bly.  Ek het besluit om nie elke kleine foutjie te probeer herstel nie, want ek kan nie…Om my gedagtes te vul met twyfel en onsekerhede is verby…

Ek is ‘n mens met ‘n siel soos enige ander en het ‘n reg om te voel soos ek voel.  Ek mag myself liefhê al het die wêreld my nie lief nie…ek het ‘n reg tot menswees, ‘n reg om te lag al is iets nie snaaks nie, om die lewe uit my oë te kyk en die mooi te sien soos wat ek dit wil sien.  Ek het tog ‘n reg tot LEWE…nes jy!!!  En as jy nie daarvan hou nie, tough-luck…leef dan verby my…Ek het baie dinge nou ontgroei wat nie bydra tot my siel nie, my innerlike wese se verryking, die essensie tot my diepste deel van my siel.

Wat ek wel nog nie ontgroei het nie is die empatie wat ek binne my huisves.  Ek sal seker my lewelank mense en diere jammer kry en luister na almal…ek het ook die tendency om nie mense se persoonlike sake te bespreek nie, want as ek ‘n vertroueling is, dan hou ek my mond…ek dink die dag wanneer ek doodgaan, dan gaan baie geheime saam met my graf toe…wat ek dink hou ek meestal vir myself…soms wonder ek wat my so gemaak het en waarom ek so optree…maybe society…maybe hoe ek opgegroei het…sal nou nie weet nie, maar wat ek wel weet…is dat ek iewers iets vir iemand beteken, al was dit net ‘n woord wat ek gespreek het…

Soms verstaan mens nie wat in die lewe aangaan nie, en wonder oor waarom mens lewe…maar eendag word dit aan jou geopenbaar en dan maak die onbenullighede nie meer vir jou saak nie.  Dis dan dat jy vorentoe kyk en besef, die aardse speletjie was net ‘n illusie en die ware lewe begin daarna…

EkWasHier

NS…  Waaroor ek nog nooit spyt was nie, is dat ek myself moes bewys het deur alkohol te               drink asof dit uit die mode gaan nie…of te rook nie…dit is die twee dinge wat ek nog             nooit as belangrik geag het nie…wat ek wel belangrik geag het was integriteit,                         vriendskap, eerlikheid van binne, opregtheid en regverdigheid…dis belangrike                       eienskappe…die onsigbare eienskappe…ja, daar is dinge waaroor ek spyt is in my                   lewe, maar dis vir ‘n ander blog…eendag…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Terug na die poorte…

Dit voel asof die tyd net begin verby vlieg…nie soos toe ek ‘n kind was nie, dis erger!  Vandag dink ek terug aan hoe ek na my ouderdomsgarde gekyk het en gedink het dat hulleuniverse4 oud is…wel, hier sit ek nou…die ou mensies moet gaan en ons is nou op die ouderdom waar ons die Aarde groet om op ons hemelsereis te gaan.  Een van my skoolvriende is ‘n week gelede oorlede en dit het my aan die dink gesit.  ‘n Goeie man, maar nou moet ons weer plek maak vir die generasies wat volg.

Generasie na generasie volg en so groet ons die een na die ander.  Maar, ek dink die lewe hierna is die een waarna ek uitsien.  Persoonlik dink ek dat hierdie ‘n leerskool is, en mens leer soveel dinge en lewenslesse.  Nou wonder ek maar net…is die lewe hierna nog vol lewenslesse of analiseer ons hierdie gebeure in God se Hoërhof?  Om te filosofeer oor die lewe is soms interessant, maar min mense wil daaroor redeneer.

Persoonlik dink ek dat hierdie lewe op die Aarde net ‘n Pitstop is na iets groters en betersstairway to heaven en dat jou sielsgroepe en geliefdes saam wag sodat ons hierdie ‘leerskool’ kan voltooi.  Dis soos ‘n hindernisbaan.  Party beur vorentoe en kom tot by die eindpunt, sommiges sukkel om nog oor die laaste hindernis te kom en ander stoot jou nog oor, ander ondersteun nog aan die anderkant van die hindernis en sommiges wag al by die eindpunt.  Dalk lag hulle vir ons of dalk moedig hulle ons nog aan.  Wel…ek is seker al by die eindpunt en van die hindernisse was maar moeilik gewees en soms het my ondersteuners seker net gebuk sodat ek kan oorklim, ander het my seker net oorgegooi of oorgetrek ~ met moeite…

En deur die eindpunt te bereik besef ons dat van die dinge wat ons so saamgesleep het eintlik onnodig was, maar op daardie tydstip het ons gedink dis so broodnodig.  Waar ek nou is dink ek dat dit wat uit die mond kom iets is wat ek al lankal moes uitgespoeg het.  Die sagter my is veel beter as wat die kwaai ene was.  Ek kyk na van die mense om my en dan kry ek hulle net innerlik jammer. Nee, ek sal nie ‘n woord sê nie want hulle verstaan nog nie daardie les in die lewe nie.  Soms lees ons die lesse hard, soms vroeg in die lewe en soms laat ~ maar leer, sal jy leer!

Ek is net dankbaar dat ek weer die gemoedsrus in my hart kon vind en die sagtheid kon universe4terug eis in my lewe.  Ek bly by my standpunt:  Indien jy nie die diep donkere tye ervaar het nie, sal jy nie daardie lig sien wat in jou lewe nodig is om te sien nie.  En wanneer ek voor die Tempeldeure staan en ek moet my lewenslesse opnoem, sal ek baie kan noem, baie sug en nog opnoem.  Dink die tempel se hekkneg sal net sê:  Shame, jou arme ding, kom tog net in.

Kan hierdie verstand nie net ‘n bietjie  bedaar nie…dink ek nou weer aan die Hemelse Tempel, dan sien ek uit na die lewe hierna…van kleins af het ek geweet dat die Aarde maar net ‘n tydelike plek is, en soms staan en kyk ek met verlange op na die hemelruim…

EkWasHier

tyd2

Dagdroom…

Ek sit en lag wanneer kids vra of ek die juffie is wat aan feëtjies glo…
Natuurlik is dit ek…hoe anders wakker jy die verbeelding vir opstelle en ander fiktiewe skryfstukke aan? Hoe vertel mens stories en dan is daar geen spanning of ander effekte nie?kasteel1
Miskien moet ek hulle vertel van die klein ou eilandjie in die middel van die see, die sjokolade en lekkergoed eilandjie…waar jy in die sjokolade dam kan swem en peppermintgras kan pluk en heerlik daaraan kan peusel…en dat die lekkergoed boom nie blare het nie maar lekker suigstokkies aan.  Wat van die prinses en die keer ‘n uil wat dalk verdwaal het en hul pad na die kasteel moet vind en ‘n paar avonture op pad ook moet beveg…
Of wat van die meermin wat in die see is, en sy moet die seekat beveg wat die klein pêreltjies steel wanneer al die ander vissies slaap…en die seerowers wat steeds die see deurkruis opsoek na verborge skatte.  Waar swaardgevegte nog plaasvind en waar Peter Pan jou hand vashou en jy saam met hom kan weg vlieg…
En wanneer die kindertjies bang is vir die see, dan vertel jy hulle van die seemannetjies wat hard werk en dis hulle wat die gaatjies en borreltjies in die seesand en branders veroorsaak.  En wanneer jy mooi kyk, sien jy hoe hulle met hul klein grafies as die sandjies optel en die tonneltjies skoonmaak.
fairy queenWat het geword van die towerfeetjie wat die paddas in prinse toor en pampoene in koetse…muise in perde en Aspoestertjie in ‘n pragtige prinsessie?  Wens ek het ‘n towerstaffie gehad…ek sou baie toorwerk verrig het…
Is ons nie besig met “word groot die goed bestaan nie…”houding?  Einstein het tog gesê dat Imagination baie belangrik is…Wat het van dagdroom geword…deesdae is dagdroom vir die onoplettende kind of soms die ADHD kind?  Nou word dagdroom behandel en mishandel…laat toe dat ons kids nog drome droom en fantaseer…laat hulle solank kind bly as wat moontlik is…hou op om hulle ryp te druk…Laat hulle wat in Graad 1 tot 3 is nog kaalvoet speel en lag en baljaar…die grootmens wêreld kom so vinnig en dan is hulle, nes ons, vasgevang in realiteit…
Ek speel baie kere speletjies in die klas…as iets gebeur soos die deur wat toewaai, dan beskuldig ek vir Oom Martiens (ons skool se eie spook) van die wandade…sal ek ook terg en sê dat hy nie agter my moet loop nie.  Nog minder ‘back-chat’…dan lag die pikkies net…want juffie is mos nie lekker daarbo nie…voor enige skryfstuk, laat ek hulle soms onbewus bewus maak van fantasie en fiksie…die opstelle is dan soveel beter as die steriotiep gemors…
Wees kind, dagdroom maar jou lewe om…wees jou eie Einstein!!!
EkWasHier
Spread a little bit of fairydust en laat die verbeelding bietjie loop…

Wat sal wees…is op pad…

Die oop vlakte, stoompies wat vloei en ruig plantegroei om my, is soos ‘n lokstem wat roep ~ ‘n roep vir vrede vir die siel.  Hierdie betonoerwoud druk my soms vas ~ dan soek ek net my plekkie op waar stilte om my is…waar ek myself net weer kan vind.

Vereeniging is nou nie ‘n betonoerwoud soos Pretoria nie, maar soms raak dit my en ek gaan sit in my kamer…dis nogal stil hier, hier langsaan is ‘n oop stuk veld en my bure is baie rustig.  Miskien het ek té gewoond geraak aan my me-time dat ek dit nou meer wil opsoek.

Vanmiddag het ek transaksionele skryftukke gemerk.  Met een spesiIMG_20160707_115056_edit.jpgfieke opstel het Orion
my werk kom oorneem.  Hy het my weggedruk en op die opstel kom sit, later gelê…wegdruk werk nie, toe lees ek maar die opstel vir hom.  Hoe Orion die skryfstuk gevind het, weet ek nie, maar hy het opgestaan en by die voet-en-ent van die bed gaan lê en na amper drie ure lê hy steeds by my.  Hy bring soms soveel rustigheid in my na vore…Poppie en Mooiste is hier rond maar nie so sosiaal soos Orion nie.

Om verdere rustigheid in myself na vore te bring het ek toe uiteindelik die sementhande gemaak.  Môre of so sal ek dit lossny van die omhulsel en kyk of dit die keer gewerk het.  Ek het x-large handskoene dié keer gebruik…Hoop die vingers hou die keer, laas het ek ‘n paar vingers by elkeen van die hande geamputeer.

Mens moet iets doen om die rustigheid te bring, om self die stilte van die storm wat in jou woed te bring.  Die kalmte is altyd soveel groter en soveel meer bevredigend wanneer jy daardie kalmte bereik.
Laat kalmte my gemoed vul, vrede my siel benader…vreugde my bekruip…liefde my bespring…hartstog my asemhaling wees…laat my innerlike groei en ek die diepte en oneindigende hartsklop van lewe ervaar…laat die roepstem my lok…want, wat sal wees, sal wees…niks bly ooit uit nie…ek sal wag want kom, sal dit kom…

EkWasHier

d9cc3969-31b9-4619-8eb2-edea2ec9969c

I choose me…

Wanneer ek terug kyk op my lewenspad, sien ek groei.  Soms steek hartseer en swaarkry vas, maar groei ~ ek het gegroei.  Ek het my lewe laEd probeer om minder belangrik te voel, minder sensitief te probeer wees, maar kon dit nie doen nie.  Ek sukkel nog dams .

Soms stoot ek mense weg want ek is ekbang ek kry seer, soms wil ek hê mense moet van my hou.  Soms probeer ek so hard en vergeet van myself en wat binne my woed.  Ek dink daar is ‘n orkaan wat binne elke mens woed…

Soms wens ek, ek het iemand gehad wat net lief vir my is omdat ek, ek is…soms wil ek net alleen wees want dan is daar net vrede.  Soms wonder ek waarom ek lewe, soms wonder ek of iemand omgee dat ek lewe…

Meestal wil ek net hê iemand moet omgee, maar ek weet ek is die een wat my eie lewe self create en alles en almal binne die raamwerk.  Ek het my hele lewenspad so gemaak dat ek ander gelukkig hou, buiten myself…en dit werk nie meer vir my nie.  Ek is die een wat swaarkry, en ek voel dis nonsens.  Ek is ek…aanvaar my soos ek is ~ of vat die pad!!!!

Tog voel ek dat ek ook waarde het…tog voel ek dat ek ook iets iewers vir iemand beteken.  Al is dit vir my katte…My gevoelens maak tog saak, miskien nie vir my baas of kollegas nie, maar vir my…Met of sonder toestemming, dink ek dat ek tog die waarheid binne my moet behou en voort moet gaan en die goeie doen.  My ‘stem’ maak tog saak.  Al word ek geag as baie gering by die werk, moet ek tog voortgaan en die werk van God voltooi…soms is dit moeilik, soms sukkel ek, maar al sien niemand dit raak nie, HY sien dit wel…om die waarheid te praat is soms moeilik, maar my siel is my maatstaf…

Al maak ek mense kwaad, al maak ek hul ongemaklik, al maak ek wat ookal…ek het tog ‘n reg in die lewe, al dink baie mense nie so nie…Al kies ek om nie in die kring van die spotters of skinderbekke te sit nie, al kies ek om net 1 of 2 vriendinne te hê…lê daardie keuse tog by my, en niemand anders nie…

Ek sal aanhou  om die waarheid te praat, al maak dit mense ongemaklik of selfs kwaad…ek sal aanhou om myself te wees…al beskou die wêreld my as weird…ek kies om eerlik met my gevoelens te wees…ek kies om my spasie te beskerm in my lewe…en ek kies om myself toe te laat om my ‘needs’ in die lewe na te kom…ek eer my gevoelens en weet dat Christus watn binne my is, tog belangrik is…ek kies om nie meer wrokke te hou nie, ek kies om sag te wees, ek kies om nie ander slaafs na te volg nie…ek kies MY!!!

Ek wil nie in die ‘in’ groepe wees nie, ek wil nie opgehef word nie, ek wil nie dinge doen wat ander beëindruk of deur ander raakgesien te word nie…ek kies net om die waarheid te leef en dit maak my anders…en ja, ek kies MY steeds…

Maak dit werklik saak of jy in die ‘in’groepe is?  Of maak dit saak dat jy Infinite God dien? Either aanvaar jy my soos ek is, of los my…so maklik soos dit…

EkWasHier

I choose me.jpg

 

 

EkWasHier…EnOokNie

Aarde bedek my…waters sluk my in!  Ek behoort in ‘n kranksinnigegestig, Groen Dakkies is die naaste.  dis-okay-om-mal-te-weesMaar my tipe mal is seker in die ergste graad.

Ek het vanaand my punte begin inlees en Slim Sannie Weetals weet net mooi niks.  Ek het die hele Gr. 9 groep se punte ingelees;  drie stelle punte per klas en kom Sannie agter een ry punte is in die verkeerde blokkie gelees.  Wil ek nou die hele ry uitwis en voor ek my kon kry, wis ek sommer di hele klas uit.

Rekenaar gestrem ~ dis beslis ekke en net môre moet ek vir ons dierbare sekretaresse vra om dit weer vir my op my stokkie te plaas.  Die keer is ek slaggereed.  So ‘n fout maak ek nooit weer nie.  Natuurlik is ek nie een of ander donkie nie, dus gaan ek nie my kop ‘n tweede keer stamp nie.

Moedeloos het ek maar gesave wat ek kon en gaan nou rustig verkeer en môre dit oor doen.  Dié keer sal dit korrek wees!!

EkWasHier(EnOokNie…)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

To be or not to be…

Hamlet het gesê:  “To be or not to be, that is the question.  Whether ’tis nobler in the mind to suffer, the slings and arrows of outrageous fortune, or to take arms against the sea of trouble, and by opposing, end them.”

Hoe baie het William Shakespeare nie van die lewe geweet nie.  Hoe baie kan ons nie nog by hom leer oor die lewe en lewenslesse nie…maar nee!  Dis mos te moeilik om te lees…eintlik is sy werke uniek en vol soveel wêreldwyshede…

Soms voel mens sommer af…af vir ‘n minuut, soms ‘n uur, soms vir ‘n dag of twee en soms vir ‘n volle seisoen of jaar of sewe. Soms voel jy so omdat iemand jou hart gebreek het, soms omdat dit Winter is en die wolke grys en donker. (nie ek nie, dis my favourite tyd) Soms omdat mense jou nie verstaan nie, soms omdat jou uniekheid en die goeie dinge wat jy doen nie gesien word nie.  Soms omdat dit swaar met jou geliefdes gaan.  Soms omdat jy net so wil voel!

Maar, wat jy wel kan doen is om sag en vriendelik met jouself te wees.  Wees ‘gentle’ met healinjouself en sorg dat jy vir een keer belangrik in jou lewe is, kry genoeg slaap, spandeer tyd met jouself en gun jou ‘me-time’ vir jouself.  Dis soms nodig om jouself te vind.  Soms is dit ook nodig om  hard met jouself te wees, veral wanneer jy ongelukkig voel.   Forseer jouself om dinge te doen, soos oefening te kry, of net in die tuin te gaan stap en die Rose te ruik of selfs die Astertjies of Jasmyntjies.  Of sit en kyk hoe die wolke patrone vorm, vries die yoghurt en lê op die gras en bekyk daardie wolke terwyl jy die yoghurt soos roomys eet…luister na die natuur.  Dit help soms.

Soms is dit nodig om na jouself te luister, jouself te berispe en jouself weer op die regte pad te kry. Nee, ek dink nie jy is verkeerd om ongelukkig te wees nie.  Nee, jy’s geen freak cover-faithof wat ookal nie, nie lui nie en nie aandagsoekerig nie.  Jy is uniek, iemand wat soms ook nodig het om bietjie na jouself te kyk.  Jy is mens.  Ek weet dat mens soms seer, ongelukkige, hartseer, pynlike dinge ervaar…soms is daar rede en soms sommer ma’net…deur menslik te wees is jou reg.  Niemand mag vir jou sê hoe om te voel nie, of voorskrifte gee oor jou lewe nie.  Doen wat jy dink is reg…net jy kan jouself gelukkig maak.  Geen buite persoon kan dit doen nie.  Niemand kan keuses vir jou maak nie. Wanneer jy nie die vrede en geluk binne jouself ervaar het nie, kan jy nie wees nie.  Nuwe liefde kan tydelik iets bring, sjokolade – tydelik, kinders – tydelik, familie – tydelik, diere – tydelik…net jy kan in jou innerlike werk.  Soms is die innerlike stryd die beste stryd wat jy kan voer.  Baie mense sê vertrou op God, ja, maar nie alleenlik vertroue nie, jy moet jou kant ook bring en Jesus doen die res saam met jou.  Wanneer jy jouself vind, vind jy Jesus was al die tyd binne jou en nie doer in geboue ens. nie.

Die vrede en kalmte wat jou gemoed binne kom nadat jy die donker diepste duisternis wat jy met ongelukkige tye ervaar het, is die tye waar jy gegroei het.  Goeie tye bring nie groei mee nie…jy moet juis swaarkry om te kan groei.  En wanneer jy daardie trappie bereik het, weet jy, jy het ‘n tikkie hemel bereik.

Moenie tou opgooi nie…terwyl mens daardie tye ervaar, werk God aan jou om die sagte, buigbare, opregte persoon te maak wat jy veronderstel is om te wees.  Dis verbasend hoe mens verander, dis tye wanneer mens begin vergewe en leer om verwerping ens. te oorkom.  Dis tye van genees en om die seer gesond te salf.  Soms is dit nodig…genesing bring salwing vir die seer…nou verstaan ek ook die woorde:  Let go and Let God…maar moenie hande gevou sit nie…jy gaan nêrens kom nie…jy, jouself is verantwoordelik vir jou eie lewe en niemand anders s’n nie.

Die na-effekte is die beste wat enige iemand kan ervaar…

EkWasHier

grateful for.jpg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vele gesigte…

Daar is verskillende tipes mense in hierdie wêreld en elkeen is uniek.  Soms dink ek, nee ek weet, dat wanneer ek nie van iemand hou nie is dit juis daardie eienskap binne my is wat my die afkeur aanwakker.  Pak liewers die bul by die horings en verbeter jouself voordat jy probeer om die splinter uit daardie een se oog te haal.

Nou, kom ons kyk watse tipe mense daar is: (Indien ek die woord hom gebruik, voeg gerus haar by dit in, want dit gaan beide kante toe)

Judas:  Die persoon probeer orals in wees en probeer natuurlik ook dat almal van hom hou…maar om die eerste hoek en draai sal hierdie een jou verraai, miskien vir ‘n beter werk…seker omdat hul nie wil nie, maar dalk is hul ego-aangedrewe.

Salomo: “n Sterk leier, baie goeie eienskappe in ‘n leier en mense het na hom met al wat probleem is, gekom.  Miskien baie wys, maar met al die wysheid tog ‘n paar vroue op die kantlyn.  Salomo was beslis baie wys, maar 700 vroue?  Oe eh eh…sy ondergang.  Al sy wysheid en mag het hom wêreldberoemd gemaak, maar God het steeds al die mag gehad…iets wat Salomo bewus van was.

Dawid:  ‘n Goeie man sterk leier, maar was nooit tevrede met sy een vrou nie, moes mos ‘n ander se vrou steel.  Hoeveel mans is nie so nie? (Vrouens ook…) Vriende?  Wel hy het een boesemvriend gehad en miskien het die Dawids in die lewe ook min boesemvriende.  Hoe lank het hy nie weggekruip vir Saul nie?  Hy het gedans voor God, maar tog gedoen wat die mens mens maak…in die geval het hy ‘n swaar rekening betaal…sy seun is van hom weggeneem en hy kon niks daaraan doen nie…God slaap nie, Hy sal jou tot op jou maag bring as dit moet…Sê maar net.

Koning Herodus:  ‘n Leier, en boetie, jou kop op ‘n skinkbord is al wat belangrik is.  Indien jy nie vir hierdie een luister nie, is dit of reg of die highway. Veral by base…soms sien mens hoe base nie die goeie mense raaksien nie en slegs die gatkruipers, die voor0op-die-wa mense, die wie dink hul weet alles – dog weet hul niks.  Herodes was wreed, soms dink ek baie mense is wreed en net hul kring van die spotters is reg…maar stilbly bly die beste antwoord.  Mense het seker na hom gehardloop om hul probleme sodat hy mense aan hul nekke kon hang of beter, afkap…

Abraham: Wyse man, soeke na die goeie, al het hy foute gemaak, het hy al sy foute tog geredigeer en probeer om op die regte pad te bly.  Goedhartig en liefdadig gewees, soveel mense in sy tent genooi as gaste, al het hy hulle nie geken nie.  Sout van die aarde.  Geen wonder hy was so geseënd nie. Ek sien hom as die ideale gesinsman, intelligent en wys.

Jona:  O aarde, die wie weghardloop en nie pligte wil nakom nie, tog sal hulle eendag hul knieë buig en terugkom om die regte ding te doen – al neem dit jare…maar uitspoeg, sal jy uitgespoeg word en dit deur die lewe self.  Jy mag dalk onder die boom sit, maar die regte oomblik sal jy aangeraak word en jy sal red wat te redde is.  God slaap nie…Hy laat jou dalk nog ‘n rukkie rus…

Samuel:  ‘n Man wat gedoen het wat van hom verwag was, ook sout van die aarde.  Altyd God se naam eerste gestel.  Hy het nie gegaan en mense beledig nie, slegs opgebou.  Nooit lelik met enige een nie.  ‘n Geroepe man, dra die hoop uit na die wêreld en vrugte sal jy wel pluk.

Noag:  ‘n Man geroepe en tog die goed gedoen wat God wou hê, tog het hy gedrink en was skaamteloos.  Maar op die ou einde weer gedraai tot God.

Goliat: O, dis die boelie, 4 broers agter hom en wil die wêreld plat vee…maar, selfs dit was nie genoeg nie…hy is deur ‘n kleiner, slimmer mannetjie gestuit.  Elke hond kry sy dag en ‘n brak kry ‘n naweek.

Moses:  Moordenaar, tog het hy verander en ‘n leier geword.  Hoekom is dit so moeilik om te sien dat in sommige van ons rebelse kinders steek daar leiereinskappe weg wat net ontdek moet word.  Soms is dit mos maklik om so iemand weg te jaag i.p.v. die bul by die horings te pak en die eienskappe te ontdek.

Koning Dawid, Gideon, Jabes, Noag ens. was die minste belangrike kinders en ook heel moontlik die jongste in die gesin gewees…dit het hul wel ‘n rukkie geneem om hulself te ontdek, maar selfs in die geringste van ons is daar leiereinskappe.  Ons moet dit net soek en na vore bring.  Deur net mense in jou kring te bring waarvan net jy hou is nie altyd in god se oë reg nie, en soms bring God eers ons tot ons knieë voordat ons ons oë oopmaak en die goeie in ander raaksien.  Ons woorde moet eintlik vrek min wees, want woorde is saad wat of wild en woes groei of die mooiste blomme kan dra.

Wie is jy in bg.?  Alles in die lewe is keuses, en net jy is verantwoordelik vir keuses in jou eie lewe.

EkWasHier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Talle tonge…

Vandag het ek agtergekom dat mense nie meer gelukkig is nie.  Ek het agtergekom dat mense daarvan hou om ander tot die grond toe in wil verneder.  Ek dink nie dis aspris nie, maar omdat ongelukkigheid so diep in hulle gesetel is en nie agterkom dat hulle hul hartseer en pyn op ander uithaal nie.

Selfs kinders word nie meer geleer om hul woede, pyn, hartseer ens. te verwerk nie.  Ons is nie meer ge’equip’ om ons kids werklik te leer nie.  Ek het myne badkamer toe gestuur met die volgende twee sinne:

  1.  Gaan dink wat jy verkeerd gedoen het.
  2. Wat gaan jy doen om dit nie weer te doen nie?

Daarna het die twee wel geleer om vinnig te dink en ek kan nie kla dat ek stoute kids gehad het nie.  Wens ek kon dit soms met van die Pikkies in my klasse doen.  Die Graad 9’s is werklikwaar ‘n awesome groep maar deesdae sukkel ek met die Graad 10’s.  Nou onthou ek waarom ek nie van die FET fase hou nie.

10959396_335650299979158_5190575416270836001_nEk het ook agtergekom dat mense mekaar liewers wil seermaak dan opbou om hulself beter te laat voel.  Ek het besluit dat stilbly die beste antwoord is, want ek wil nie deurmekaar raak met Karma nie.  Ek het my lewenslesse hard en duidelik geleer.  Ek lees juis op my FB dat lewenslesse net moeiliker word indien jy nie dit vinnig leer nie.  Soms is dit beter om sagkuns met iemand te werk en te luister as om ‘n ‘piece of your mind’ te gee.  Soms doen ek dit, maar ek sit en dink dan daaroor en ek probeer regtig hard om mense nie seer te maak met ‘n suur, bitsige tong nie.  Talle tonge maak die lewe werklik moeilik en wanneer die kalmerende een uiteindelik spreek, dink ek is die siel alreeds moeg van die talle tonge wat gespreek is.  Wat kry mens eintlik daaruit?  Beslis nie vrede nie, beslis nie eer nie, maar ek het geleer dat woorde wat jy spreek nooit verhaal kan word nie.  Gedane sake het heen keer.

Ek het iets wonderliks gekry…na jare van wonder en bespiegeling.  Angus Buchan het uit die bloute vir my ‘n profesie gestuur, en ek vra so ewe of dit vir my is.  Hy antwoord toe ja en dat God hom gevra het om dit vir my te lewer.  Dis net vir my ‘n bewys dat ek steeds op die regte pad is, al dink mense ek is weird en verkeer in hul oë.  Ek het ook agter gekom dat wanneer jou lig skyn dan raak mense apaties en hard teenoor jou.  Ek  wil bly soos ek is, en ek word baie meer en meer sagter by die dag.  Dis mos hoe dit hoort.

Een van my Poppeloppe sê vandag dat dit lyk of ek baie gelukkig is…ek antwoord haar toe dat dit ‘n keuse is…al het ek vir jare niemand in my lewe nie, gaan ek nie toelaat dat ek ongelukkig binne moet voel nie.  Alles in die lewe is ‘n keuse.  En my keuse is om my binne op te bou en tevrede met myself te voel.  Ek weet hoe hard ek aan myself gewerk het en ek weet dat Meester dit goedkeur…dus het ek nie die mens se goedkeuring meer nodig nie.

armour

 

En dis hoe ek voel…

EkWasHier

 

Legacy…’n nalatingskap…

Ek het die volgende gelees op Facebook, dit is geskryf deur “Die Bedonnerde Diva”.  Dit het my so aangeraak en empaat wat ek is, het natuurlik trane gehad daaroor.

“Soms dink ek dis die pa’s wat hulle rolle die beste vervul wat die lewe vir hulle dogters die moeilikste maak.
Die pa’s wat omgee en dit wys. Wat dáár is. Pa’s op wie huisgesinne kan staatmaak. Wat voorsien, na die beste van sy vermoë. Wat kinders liefhet dwarsdeur hormone, onvanpaste kêrels, sigarette, pornografie en 39% vir wiskunde. Wat soms wakker lê oor geld, maar wat bereid is om dit wat hy het met sy gesin te deel. Wat vir sy vrou omgee, ook op die oggende wat sy lyk asof sy in die tuimeldroër geslaap het en op aande wat sy onbillik en geniepsig is omdat sy ‘n slegte dag by die werk gehad het. Pa’s wat bly al het sy vrou haar hare gesny, die motor gestamp, dik geword of ‘n mastektomie gehad.
Want ma’s kan anker en versorg en preek en raas en troos en ondersteun, maar dis pa’s wat vir dogters die standaard stel. Dis pa’s wat bepaal wat sy van mans dink, hoe sy na hulle kyk en wat sy van hulle verwag. En sy gaan van haar man verwag, nie wat haar pa vir háár gedoen het terwyl sy in sy huis gewoon het nie, maar wat haar pa vir haar ma gedoen terwyl dié in sy huis gewoon het.” https://www.facebook.com/bedonnerde.diva/?ref=nf

Is dit nie ware woorde nie?  Is dit nie hoe pa’s teenoor hul dogters moet optree nie?  Nadat ek dit gisteraand gelees het, het dié geskrewe gedeelte oor en oor in my gedagtes gemaal.  My hart het in stukke gebreek want my pratige dogter en ek wil noem my seun ook het nooit hierdie gedeelte van hul Papa ervaar nie.  Sy aandag, geduld en tyd het altyd aan ander vrouens se kinders gegaan.  Maar, ek wil maar bylas…my mooi dogter het iemand gevind wat haar so lief het en haar met soveel liefde toegooi dat, ek glo, dit sal opmaak vir alles wat sy in die lewe verloor het.  Ek is dankbaar vir dié jong man in haar lewe…

Ek onthou, eendag by ‘n atletiekbyeenkoms, het my dogter by my gesit en ‘n pa het sy dogter aangemoedig om discus te gooi.  My mooi kind het die storie so bekyk met hartseer in haar oë en gevra waarom haar pa nie so kon wees nie.  Hoe vergeet ‘n Mama dit?  Nooit het hy oueraande bygewoon nie, maar ander vrouens se kinders ondersteun.  Miskien is dit een van ons lewenslesse in die lewe, dit sal ek nooit weet nie, maar ons is daar deur.

Ek wens soms dat ek meer finansieël vir my kids dinge kon doen…die eerste paar jaar na die egskeiding het ek gevou, maar nou, nou staan ek op en nou kan ek met ‘n hart wat stadig genees dinge begin doen.  Geen vrou kan Mama en Papa speel nie…dit werk eenvoudig net nie…wees net Mama want ek het probeer en dit het nie gewerk nie.  Deur verloop van jare het ek net sagter geraak en besef ek kan net lief wees vir my kinders.

Indien alles nie verloop soos jy voel dit moet nie, wees verseker, alles sal wel verloop soos dit moet…en alles sal wel eendag reg eindig…mag mooier en gelukkige dinge jou tref en mag blessings jou voorland wees…

EkWasHier