Ai, soek…soek…vergeefs…maar is dit??

So soek mense, na God, hul eie identiteit, hul plekkie onder die son…Oom Angus het goeie werk gedoen, mense het na sy gebedsdag gestroom en dit wys, mense is steeds soekend.  Ek kyk na Facebook:  SA needs God…

Ek het ‘n heel ander siening…ek glo vas dat God binne my leef.  Ek is … lewe in my.  Onthou julle wie Jesus Jerusalem binne gedra het?  Ja, die donkie…en dink net hoe jaloers was die ander donkies nie vir die een besonderse donkie wat uitverkore was nie…Is ons nie dalk die donkies wat ons kleed moet afgooi en die laste wat op ons skouers is laat gaan nie.  Dis tyd om nie meer die las van alles en Jesus te dra nie, want HY LEWE BINNE JOU!  Daardie kleed is weg…die kruis is weg!  Slaan dit af en leef soos jy moet!  St. Francis van Assisi het op 43 jarige leeftyd gesterf en op sy sterfbed die beeldspraak van die donkie gebruik…hy het gevoel hy was sy lewe lank ‘n donkie…terwyl hy Jesus reg in sy hart gehad het…wyse man dié Francis…

peace and piecesWanneer mens lewe met Christus wat in jou is, sal baie laste en lelike wegval, dan sal mens dinge soos vloek, laster, gesuip, beledigings, vloeke, veroordelings…en nog vele meer agter laat en stil word!  Behou jou vrede en kyk met ‘n oog van liefde na ander…onthou, dis jou keuse om jou innerlike lewe wys en veilig te hou.  Jou denke is jou keuse…

Gaan sit in daardie stilte en dink, dink aan hoe die lewe moet wees…en dis ‘n daaglikse gebed.  Jou verstand is mos vir jou ‘n Godgegewe geskenk…jou innerlike, waar Jesus lewe moet die plek wees waar jy kan gebed voer…voer die goeie stryd binne jou.  Voer ‘n stryd van liefde, vergifnis en vrede binne jou.  Jy sal sien hoe dinge verander…Ek kan getuig van wonderwerke op daardie wyse…wonderwerke al het dit ‘n rukkie geneem…maar wonderwerke vind plaas in my lewe…

Ek het opgehou om Jesus in geboue, by mense, plekke ens. te soek…ek het Hom binne my gevind…waar Hy nog altyd vir my gewag het.  En ek het die vrede gevind wat mens so nastreef en najaag…ek kan met gemoedsrus sê;  vind Jesus binne in jou en jy vind lewe…

Raak net stil…go into that silence…speel jou dag af en verander die slegte dele na goeie dele toe…verander jou denke daar…daardie gebed daar, hoe jy jou lewe beplan en uitvoer is iets wat mens daagliks doen…en stadig maar seker doen, gebeur in die werklikheid…moenie dat negatiewe gedagtes jou stilte oorheers nie, plaas jouself terug in ‘n positiewe plek, en werk daarvandaan af…soms wonder ek waarom ek eers op hierdie ouderdom al die wyshede ontdek en dit nie as jonger persoon ontdek het nie??  My lewe sou soveel beter kon gewees het, maar nou, nou weet ek van beter.

Moenie vergeefs soekend wees nie…dis reg binne jou!

EkWasHier

god in jou lewe

Posted in Uncategorized | 1 Kommentaar

7 lewensreëls…

Daar is 7 reëls wat mens tog in die lewe moet nakom…miskien baie meer, maar ek wil net die volgende noem:

  1.  Maak vrede met die verlede…soms is dit so moeilik en jy weet nie hoe nie, maar eintlik skroef dit jou toekoms op indien jy dit nie doen nie.
  2. Tyd heel alle wonde, gee jouself genoeg tyd om te genees.  Dinge gebeur nie oornag nie…vir my is ‘n volle 7 jaar genoeg om te genees…
  3. Wat ander van jou dink en oor jou skinder is nie jou probleem nie en het niks met jou te doen nie.  Laat hulle dit doen…dis hulle karma en hulle probleem…voel belangrik want hulle het niks anders om aan te dink en oor te praat nie…
  4. Moenie jou verstand oortyd laat werk nie…dis heel okay om nie al die vrae en antwoorde te weet nie.  Alles wat jy moet weet sal wel na jou kom op die regte tyd en oomblik.
  5. Moenie jou vergelyk met ander nie, en moenie ander oordeel nie.  Jy het geen idee wat in hul lewens aangaan nie.  Konsentreer eerder op jou eie lewe en geniet jou lewe.
  6. Niemand is in beheer van jou lewe nie…nie jou geluk nie, nie jou hartseer nie, nie jou vreugde en vrede nie, nie jou elke dag se sleur nie…volg jou eie pad, jou vrede en vreugde…Jy alleen is in beheer van jou lewe…
  7. Glimlag, lag en trek gesig…neem snaakse foto’s en lag daaroor…maak grappies, en as jy wil huil, doen dit…met my tydelike plaatjie kan ek nie anders as om te lag nie.  Sodra ek kwaad word, val dit uit en dan skater ek van die lag…dis snaaks…maak jou lewe vol vreugde ~ ander moet wonder:  o hel, wat is nou so wonderlik in haar lewe…

LAG EN DIE WêRELD LAG SAAM ~ HUIL EN JY HUIL ALLEEN…SKREEU EN JY MAAK ‘N

NUWE CD EN DVD…JOU KEUSE…MAAK SOMS DROOG OOK SODAT ALMAL KAN LAG…

DIS SOMS NODIG!!!!!!

Posted in Uncategorized | 2 Kommentaar

Timmer…nee nie meer vir my…

Met my dubbeltjek het ek besluit om bietjie die meenthuisie op te knap.  Goed begin is half gewin…mure is al goed geskuur en môre begin die verfproses…die keer nie blou en groen en allerhande ander kleure nie, maar wit.

Intussen het brawe ek besluit om die mat te laat optrek en laminering te laat insit. Vroeg opgestaan en alles geskuif.  Dis nogal amper soos trek.  So word die mat vandag opgetrek en ek sien hoe vuil die mat eintlik onder was.  ‘n Laag bruin grond het daar gelê, maar die ergste was dat die sement heeltemal in stukke was.  Toe moes ek quick set sement gaan koop…en regom die mure die sement gevul…

Toe hoor ek, ek moet ‘skirtings’ gaan koop…by CTM gekom sien ek nog laminering…die wat ek vir my kamer gekoop het, was die laaste ‘batch’ toe koop ek nog, bietjie donkerder en wonder-bo-wonder, goedkoper…koop toe vir Alicea se kamer ook…en ‘skirtings’ vir beide kamers…

Môre is dit vroeg opstaan…waar gaan ek slaap??? Michael se kamer…hy kan maar op die bank slaap…wanneer Sipho kom wil ek so gou as moontlik Alicea se kamer ontruim en IMG_20161116_065822.jpgdie bed afslaan.  Dis die mooiste Teal-swart wrought iron hemelbed (sonder die gordyne) wat in daardie kamer…Sipho kan die mat vinnig optrek, anders kos die optrek van die mat R200 vir 5 minute se werk…Sipho is my ou tuinjong en staan my in alles by.  Goeie ou man. Ja, Michael help ook…môre verf hy en Sipho die sitkamer…goeie oefening vir hom…i.p.v. gym kan hy maar sy arms met die verfkwas en -roller bou.  My vorige huis was vol kleure en baie groot…nou beperk, dus dink ek wit is die aangewese kleur.

Dit voel amper soos trek.  Die kamers staan vol van my en Alicea se goed.  Môre wanneer ek begin terug trek, gaan ek seker goed uitgooi en ontdek wat ek al vir 2 jaar vergeet het…kan net goed wees.  Noudat beide kids uit skool is, gaan ek ontslae raak van al hul boeke ens. wat nog hier rondlê…ou boeke wat ek vir skoolprojekte gebêre het ens.  Die boekrak gaan seker nou gehalveer word en ek gaan al die ou soft toys van die kids daar pak…gaan pret wees om Alicea se kamer te skuif want daardie bed moet uitmekaar gehaal word voordat dit geskuif kan word.

Wel, hoe meer dae, hoe meer dinge.  April is beslis tot dusver ‘n opwindende maand.

EkWasHier…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Uncategorized | 2 Kommentaar

Skrik, skok, skokkerste…

Ek sien Poppie-Lief spring en speel vanmiddag met iets op my mat…ek gaan kyk mos en toe is dit ‘n mossie.  Poppie skrik en spring vinnig by die venster uit.  Ek tel die dingetjie op en die ou bekkie gaan oop en toe, seker van skok.

Versigtig maak ek die dingetjie toe met snesies…maar skok bly skok.  Daarna besluit ek om die mossietjie teen my lyf te plaas om my hartklop te voel, sommer so onder my T-hemp.

Nie lank daarna nie, dink ek mos Michael skeer met my die gek om my bed te ruk…maar toe skrik ek toe hy my kamer instorm.  My hele hart maak ‘n draai in my keel en Mossie skop teen my.  Die aardbewing wat 131 km wes van Moijabana in Botswana ontstaan het en so 6.5 op die Richter-skaal aangeteken is, is besig om ons te tref…my bed voel of dit heen-en-weer geruk word, my kristal-klokkies begin lui en my stort se deur ruk in die kosyn…nie net een of twee sekondes nie…vrek lank as jy my vra.  Michael is wit gPROVINCESeskrik en ek seker witter.  Ek skrik nie maklik nie, maar ek het.  Mossie het dit seker gevoel en gee my nog ‘n paar skoppe met sy ou een pootjie…Dit het gevoel of my hart uit my keel wou spring.  Gelukkig toe bedaar die aardbewing en ‘n groot gespot op FB waar Zuma sê
om kalm te bly, hulle is net besig om die provinsies te skommel…wel, ek dink ek bly nou in die Limpopo, wou nog altyd daar gebly het.  (waar is die skater van die lag emoticon nou)

So bly ek en Mossie lê…so dan en wan wil ek wel voel of die ou dingetjie nog lewe.  Sodra ek aan hom vat, kry ek een skop.  So los ek hom vir nog ‘n ruk en raak weer aan hom…elke keer kry ek net ‘n skop, dan maak hy sy ogies toe en raak aan die slaap.

Hier is Mossie, mooi ou voëltjie, né…

Mossie

Nou het ek vir hom ‘n bedjie gemaak in ‘n houertjie en in die kas gaan sit wat effens oop is, sodat Poppie nie weet waar Mossie is nie.  Ja, natuurlik vir hom kossies gegee en bietjie water.  Môre, as hy ok is, kan hy vlieg, anders gaan koop ek Pro-Nutro en ‘n hokkie.  Dis die mooiste ou dingetjie…en hoop hy is môre heeltemal oor sy skok.  Dit lyk wel of die een pootjie seergekry het, maar Mama sal dokter.

Na al die drama vanaand, rustige nagrus vir almal, ek weet ek gaan lekker slaap…

Nighty Night

EkWasHier

Posted in Uncategorized | 5 Kommentaar

Facebook…pot snot of nie???

Sosiale media…is dit ‘n goeie, slegte of sommer net ‘n ego-gesentreerde vorm van media.  Ek wonder soms in watter era ons lewe…

Kom dit by Facebook ~ is dit ‘n pot snot of nie, wel ek dink dat dit werklikwaar die mees ego-gesentreerde media vorm.  Dit gaan nie meer oor die mens en dinge om die mens nie, maar oor die ‘self’, die eiewaan, die ego wat gestreel moet word en dan gevoelens wat rondgegooi word.  Ek plaas dinge wat geammuseerd like1is, dinge waarvan ek hou, en dis nie te sê dat ek self deur die dinge gaan nie.  Soms laat Facebook my lag, soms wonder ek oor die ander mens se rede vir plaas van hul media op hul eie sosiale netwerk.

Ek kyk soms na mense se statusse:  Separated…single…relationship…complicated…blah…blah en blah…Ek wonder soms wat die mense se redes  daarvoor is.  Neem bv. die single een…dis asof om bachelor of bachelorette ‘n moviese status is…jy’s geskei poppie/boetie…jy’s g’n meer ‘n bachelor/ette nie…jy is geskei…divorced m.a.w. en slegs  mense wat nog nooit getroud was nie, kan die status claim.  Dan sien ek dat een van die kennisse op my FB die een oomblik single is dan engaged, single, engaged.  Hoe kan mens so aangaan?  Hoe weet jy dat jy die een oombliklike super like wil trou dan nie?  Ek bly seker maar die undercover blondine, want ek verstaan nie dié tipe van gevoelens nie…Separated en complicated is ‘n lelike ding.  Sodra man en vrou vir mekaar kwaad is word die status sommer dadelik as complicated aangegee.  Werk jou probleme uit en wees liewer ‘n hegte getroude paartjie dan die paartjie wat nie hul mind kan opmaak vir wie en wat hul is nie…Persoonlik het ek nie tyd vir rondloper mense nie.  Sodra ek uitvind hulle val rond en loop rond, sal ek maklik hulle uit my lewe blok.  Ek ken daardie seer, en gun dit vir niemand in die lewe nie.  Relationships:  wil jy die status op jou netwerk plaas om te wys jy kan ook iemand in jou lewe kry of om iemand jaloers te probeer maak of wat is die rede?

Dan is daar ook die ‘stalkers’…vrek, ek het so ‘n vrou gehad en sy het gemaak asof sy my beste vriendin is, net om inligting te kon bekom oor ‘n sekere persoon…harde lesse geleer en gereeld maak ek my FB skoon indien ek nie met iemand gesels of hulle selfs ken nie.  Presies my idee vir hierdie vakansie.  Springcleaning van my sosiale netwerk – FB…

Sosiale netwerke is eintlik ‘n euwel in die hedendaagste wêreld.  Dit voel asof mense ander probeer bykom deur die netwerke.  Dit voel vir my asof FB nie ‘n kuierplek is nie maar skinderblad.

Dalk moet FB ‘n kontrak gehad het wat skinder, slegsê, ‘stalking’ en beledig as krimineel beskou en dan moet jy sommer verban word.  ID nrs. sal gevaarlik wees of dalk vingerafdrukke te gebruik om jou FB legit te maak maar iewers moet daar ‘n plan beraam word om meer integriteit onder mense te skep, meer eerlikheid te verkondig…maar nee, dis makliker om iets te plaas en wanneer jy spyt gekry het oor jou sosiale netwerk belediging dit net te delete…haha, minwetend dat dit nie werklik delete word nie, maar wel iewers in die IT-netwerke gestoor word.

Maar…vir my is sosiale netwerke soms ‘n afleiding, soms ‘n komedie want ek lag baie vir opmerkings, soms geselskap ~ met my vriendinne en soms net ‘n oë rol vir opmerkings…my blog vriende en vriendinne is vir my van die beste en aangenaamste want ek leer meer by julle as op FB.  Dankie ook vir julle…

EkWasHier

like

Posted in Uncategorized | 2 Kommentaar

Ontgroei…vergroei…begroei…snoei…

As jy my nie persoonlik leer ken nie, sal jy my nooit verstaan nie…sal ek nooit vir jou
oopmaak en die ware EK laat leer ken nie.  (die unieke, die weird, die anderse een)  Min het die voorreg, vir min d9cc3969-31b9-4619-8eb2-edea2ec9969cmaak ek oop, en vir min laat ek toe…maar doen ek dit wel, dan weet jy dat ek jou vertrou…en vertroue is vir my baie belangrik…

Hoeveel goed het ek nie al ontgroei, uitgegroei, vergroei, gesnoei en sommer net laat vrek nie…??  En was hierdie snoeiing goed of was dit nie?  Maar, weet jy, op my ouderdom het ek al baie van die lewe beleef en besef, dinge wat vir my saakmaak, maak nie noodwendig vir ander saak nie…wat vir my belangrik is, is nie vir ander belangrik nie.

Ek het familie ontgroei wat vinnig daar was om kritiek te lewer maar die hulp, die support wat ek nodig gehad het, het ek nie ontvang nie.  Ek het ook die onrealistiese verwagtinge van die einste familie ontgroei, want ek kan net dit doen wat ek kan, meer kan ek nie verrig nie.  Ek kan nie almal tevrede stel en myself in die proses wil staan en vernietig nie. As familie nie saam wil celebrate oor wat ek regkry deur swoeg en sweet nie, is dit hulle probleem.  Ek probeer ten minste my bes en ek kry baie reg, al is dit krom en skeef, vir my is dit meer as ‘n accomplishment dan ‘n failure…

Ek het daardie skilpoppe van vrouens (agter elke masker) ook ontgroei, daardie sogenaamde vriendinne wat raad offer en dan in die geheim lekker kry wanneer ietsie in my lewe verkeerd loop.  Minwetend dat ek nooit hul geheime sal verkondig nie…nog minder hul name sal gebruik om uit die moeilikheid te kom…ook nie agter hulle rûe, met ‘n bakhand sal sagpraat oor hulle nie.  Maar, my pragvriendinne sal ek nooit ontgroei nie…

Ek het die mans ontgroei wat my intelligensie onderskat.  Ek is nie ‘n leëkop poppie wat elke liewe stroperige kompliment opeet vir soetgoed nie…ek query elke kompliment en wonder wat daaragter sit, elke seerkry het   my baie paraat gemaak vir die volgende verhouding, daarom gaan ek nie maklik in ‘n verhouding in nie…Hoekom moet ek myself so inkort vir mense, veral mans wat my intelligensie onderskat, voel hulle geïntimideerd omdat ek tog ietsie weet en in sekere dinge belangstel wat ver bo verwagting is en nie net voor die stoof wil staan en kook nie?  Maar, my seun en eendag die eggenoot wat my lewe gaan betree, sal ek nie ontgroei nie…ek sal juis dan groei…

Wat ek ook al geleer het om te oorkom, is mense wat gerieflikheidshalwe verdwyn wanneer ek deur donker tye in my lewe gaan.  Wat hulle wel met gemoedsrus kan weet, ek is nie so ‘n persoon nie en sal daar wees. vir hulle ook,  om emosioneel by te staan, want ek weet hoe dit voel om in jou donkerste ure alleen te staan.  Ek het selfs hul negatiwiteit en plesier in geskinder ontgroei.  Hul kyke en agter die hand gepraat, hul negatiewe houdings, selfs dit het ek ontgroei…moeilik, maar ek voel dat daar wel tye in hul lewens gaan kom en weet jy wat, ek verstaan en ek is daar.  Die mens verstaan nog nie hul doel as mens nie…en die een of ander tyd in hul lewens, al is dit op hul sterfbed, dan besef jy waaroor die lewe eintlik gaan.

Ooo…die doellose, betekenlose, blikgedrukte en klomp nonsens wat mense soms kwytraak, veral wanneer iemand swaarkry of selfs wanneer kinders swaarkry, die geforseerde, onkunde en onregverdige houdings, begin ek te ontgroei . Daar is soveel meer in die lewe as dit.  Ek verkies die opbou, die positiewe, die opregtheid binne die mens en dit voel ek vinnig aan.  Ja, mens word soms vies oor die ligsinnige gebrabbel, en soms is dit nodig maar aanhoudend en aaneen maak my moeg.

Met ander woorde, om mense gelukkig te hou en nie vir myself nie, dit begin ek ook om te ongroei.  Ek kan nie die wêreld meer gelukkig hou nie, ek kan nie die gemeenskap gelukkig hou nie, ek kan myself tevrede hou ~ en dis dit…dis onmoontlik om die wêreld om jou tevrede te stek en ek binne myself is ongelukkig…dit werk mos nie so nie.  Vergeet die mensdom se selfsug en eiewaan…wat is lekkerder om na die gesang van voëltjies te luister as na die gesanik en geskinder van mense?  Te droom van my voete in koue stroompies water te sit…dagdroom is soms baie meer verrykend en goed vir die gemoedsrus.

Ek het soveel talente waarvaan min mense weet…en selfs dit sal ek slegs gebruik wanneer die doel die heilige middel, andersins sal ek dit laat sluimer vir ‘n ruk…ek is nie die voor-op-die-wa persoon wat my oral sal indruk en daarop aandring om iets te doen nie…gee ander ook die kans om hulle talente te beoefen…ek het genoeg om my besig te hou, te glimlag en te weet, dit wat ek doen is genoeg…

Ek het die lewe ontgroei waar ek hoor dat ek nie mooi genoeg is nie…ek is nie en so what…ek is ook nie maer genoeg nie  ~  of dalk waardevol genoeg nie,  ek is nie dalk slim genoeg of ryk genoeg of dalk whatever nie, maar ek weet ek is die beste wat ek kan wees…en so sal ek bly.  Ek het besluit om nie elke kleine foutjie te probeer herstel nie, want ek kan nie…Om my gedagtes te vul met twyfel en onsekerhede is verby…

Ek is ‘n mens met ‘n siel soos enige ander en het ‘n reg om te voel soos ek voel.  Ek mag myself liefhê al het die wêreld my nie lief nie…ek het ‘n reg tot menswees, ‘n reg om te lag al is iets nie snaaks nie, om die lewe uit my oë te kyk en die mooi te sien soos wat ek dit wil sien.  Ek het tog ‘n reg tot LEWE…nes jy!!!  En as jy nie daarvan hou nie, tough-luck…leef dan verby my…Ek het baie dinge nou ontgroei wat nie bydra tot my siel nie, my innerlike wese se verryking, die essensie tot my diepste deel van my siel.

Wat ek wel nog nie ontgroei het nie is die empatie wat ek binne my huisves.  Ek sal seker my lewelank mense en diere jammer kry en luister na almal…ek het ook die tendency om nie mense se persoonlike sake te bespreek nie, want as ek ‘n vertroueling is, dan hou ek my mond…ek dink die dag wanneer ek doodgaan, dan gaan baie geheime saam met my graf toe…wat ek dink hou ek meestal vir myself…soms wonder ek wat my so gemaak het en waarom ek so optree…maybe society…maybe hoe ek opgegroei het…sal nou nie weet nie, maar wat ek wel weet…is dat ek iewers iets vir iemand beteken, al was dit net ‘n woord wat ek gespreek het…

Soms verstaan mens nie wat in die lewe aangaan nie, en wonder oor waarom mens lewe…maar eendag word dit aan jou geopenbaar en dan maak die onbenullighede nie meer vir jou saak nie.  Dis dan dat jy vorentoe kyk en besef, die aardse speletjie was net ‘n illusie en die ware lewe begin daarna…

EkWasHier

NS…  Waaroor ek nog nooit spyt was nie, is dat ek myself moes bewys het deur alkohol te               drink asof dit uit die mode gaan nie…of te rook nie…dit is die twee dinge wat ek nog             nooit as belangrik geag het nie…wat ek wel belangrik geag het was integriteit,                         vriendskap, eerlikheid van binne, opregtheid en regverdigheid…dis belangrike                       eienskappe…die onsigbare eienskappe…ja, daar is dinge waaroor ek spyt is in my                   lewe, maar dis vir ‘n ander blog…eendag…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Posted in Uncategorized | 4 Kommentaar

Terug na die poorte…

Dit voel asof die tyd net begin verby vlieg…nie soos toe ek ‘n kind was nie, dis erger!  Vandag dink ek terug aan hoe ek na my ouderdomsgarde gekyk het en gedink het dat hulleuniverse4 oud is…wel, hier sit ek nou…die ou mensies moet gaan en ons is nou op die ouderdom waar ons die Aarde groet om op ons hemelsereis te gaan.  Een van my skoolvriende is ‘n week gelede oorlede en dit het my aan die dink gesit.  ‘n Goeie man, maar nou moet ons weer plek maak vir die generasies wat volg.

Generasie na generasie volg en so groet ons die een na die ander.  Maar, ek dink die lewe hierna is die een waarna ek uitsien.  Persoonlik dink ek dat hierdie ‘n leerskool is, en mens leer soveel dinge en lewenslesse.  Nou wonder ek maar net…is die lewe hierna nog vol lewenslesse of analiseer ons hierdie gebeure in God se Hoërhof?  Om te filosofeer oor die lewe is soms interessant, maar min mense wil daaroor redeneer.

Persoonlik dink ek dat hierdie lewe op die Aarde net ‘n Pitstop is na iets groters en betersstairway to heaven en dat jou sielsgroepe en geliefdes saam wag sodat ons hierdie ‘leerskool’ kan voltooi.  Dis soos ‘n hindernisbaan.  Party beur vorentoe en kom tot by die eindpunt, sommiges sukkel om nog oor die laaste hindernis te kom en ander stoot jou nog oor, ander ondersteun nog aan die anderkant van die hindernis en sommiges wag al by die eindpunt.  Dalk lag hulle vir ons of dalk moedig hulle ons nog aan.  Wel…ek is seker al by die eindpunt en van die hindernisse was maar moeilik gewees en soms het my ondersteuners seker net gebuk sodat ek kan oorklim, ander het my seker net oorgegooi of oorgetrek ~ met moeite…

En deur die eindpunt te bereik besef ons dat van die dinge wat ons so saamgesleep het eintlik onnodig was, maar op daardie tydstip het ons gedink dis so broodnodig.  Waar ek nou is dink ek dat dit wat uit die mond kom iets is wat ek al lankal moes uitgespoeg het.  Die sagter my is veel beter as wat die kwaai ene was.  Ek kyk na van die mense om my en dan kry ek hulle net innerlik jammer. Nee, ek sal nie ‘n woord sê nie want hulle verstaan nog nie daardie les in die lewe nie.  Soms lees ons die lesse hard, soms vroeg in die lewe en soms laat ~ maar leer, sal jy leer!

Ek is net dankbaar dat ek weer die gemoedsrus in my hart kon vind en die sagtheid kon universe4terug eis in my lewe.  Ek bly by my standpunt:  Indien jy nie die diep donkere tye ervaar het nie, sal jy nie daardie lig sien wat in jou lewe nodig is om te sien nie.  En wanneer ek voor die Tempeldeure staan en ek moet my lewenslesse opnoem, sal ek baie kan noem, baie sug en nog opnoem.  Dink die tempel se hekkneg sal net sê:  Shame, jou arme ding, kom tog net in.

Kan hierdie verstand nie net ‘n bietjie  bedaar nie…dink ek nou weer aan die Hemelse Tempel, dan sien ek uit na die lewe hierna…van kleins af het ek geweet dat die Aarde maar net ‘n tydelike plek is, en soms staan en kyk ek met verlange op na die hemelruim…

EkWasHier

tyd2

Posted in Uncategorized | 2 Kommentaar