Vriendekoeke

Ja, vriendekoeke! Nou vra jy my wat ‘n vriendekoek is. Vriendekoeke bestaan uit ‘n legio konseppe of konsepte, nes ‘n koek se reseppe of resepte.

Verstaan jy?

Goed, my beste vriendekoek is my BFFvriendinkoek, my BFF van ongeveer 30 jaar. Die volmaakte resep, dis ‘n resep wat nog nooit gefaal het nie. Die mees sagste, vriendelike en hartsvriendinbotter is die geheidm. Bietjie gesels met haar en jou hart is opgebeur en jy voel soos ‘n mens met vasrsgevulde, smaaklik en aanlokkende roomdele wat die siel sommer so vol geur stel. Nog nooit het daardie vriendekoek geflop nie. Altyd sag, sponserig en geurig. Daardie koek verruil ek vir niks in hierdie wêreld nie. En my dogter is deel van die room wat met soveel liefde en deernis en vreugde en raad aanmekaar geheg is…die liefde is vol in so ‘n lepelvol room.

Dan kry ek die vrugtekoeke. Soveel tipes vriendinne in. Sommiges klou vas aan mekaar en sommiges gly sommer in ‘n nuwe rigting in. Die vriendskap is soet en soms met ‘n cherry on top, maar gits, geen room vir die waarheidsaspek nie.

Ooooooo, ja, die tjoklitkoekvriendin. In tye van goeie dae smul jy saam en jy meng met almal. ‘n Gesprekkie hier en daar en natuurlik word vingers afgelek om die leed van jou vingers af te lek. Vergeet soms jou eie taaiheid aan die vingers. Maak vriende maar sodra iemand nuuts inkom dan klou die vingers eerder aan die nuwe vriendin as aan jou goeie vriendskap.

Die roomkoekvriendin. Gee voor alles is heerlik versteek onder die heerlike roomgevuldekoek, maar geen vastigheid nie. Word jy hulp aangebied word eers die vastigheid uit jou bod geruk en dan die room – sommer so met die vinger en jy wou maar net help. Nou ja, die taai lepel klou vas en jy sukkel om die kondensmelk uit die hare te kry, dis taai en dit klou soos chappies aan hare vasklou.

Tertjies kan so lekker wees, maar na ‘n rukkie kom jy agter, die een happie lei na die volgende. Daar is altyd ‘n agende daaragter. Jy hap en KWADWA val die een tand op die grond want jy het die verkeerde keuse gemaak.

Soetkoekies, crunchies, gemmerkoekies…elke koekie het ;n storie agter dit, en jy kan self kies watse koekie jy in iemand raaksien. So is vriendskap en mens kan kies wie jy as behulpsaam, vriendelik, agterbaks, verleidelik ens. beskou. Dis is jou keuse.

Môre bak ek beskuit en ek gaan my BFF-beskuit bak, wat ek weet dat liefde, vreugde, liefde, deernis, lag, vrede en alles wat mooi in is, gaan wees. My gunsteling en favourite sal dit my favourite BFF-beskuit/koekies bly.

EkWasHier

Is dit net ek of….

Ek moes net hierdie met julle deel.  Dit is beslis iets om oor te giggel, of dalk nie, iets om oor te vloek of dalk al my hare op my kop regop te laat staan…maar nou ja, hier kom dit….

Gistermiddag is ek besig om in die tuin rond te skoffel, as jy dit skoffel kan noem as ek so onderlangs vir my buurman loer…daardie – oe, sexy, lenige bruingebrande lyf van my buurman wat  my met sy bekoorlike stem nader nader roep.
Eerstens wat ek aangaap is daai lyf – mannemarak, gespierd met ‘n sixpack wat skrik vi niks! Dalk hou hy van my plomp lyfie wat daardie lyf van hom sagkuns sal kan hanteer…
Ek kry ‘n pose soos n skouperd en kom soos ‘n  fyn opgeleide skouperd met so flinke drafstappie na die omheining aangetrippel-galop, glimlaggend en wys net tande.  As dit nie nie vir my mond was nie, was my glimlag seker regom my gesiggie….ja, tot by hom…. Slaan ‘n houding in wat Miss Universe soos n appy laat lyk.
Pluk toe mos die tuinhandskoen uit en strek toe mos my hand ewe galant uit na hom uit want ‘n dame wil mos nou ‘n goeie indruk maak…DIS NET DAAR DAT EK DIE EEN KLEIN FOUTJIE MAAK!!!!… EK…ek…ek vat toe mos aan daardie die elektriese omheinig vas!


Grote bliksem!!!


Die ding skop my toe so hard, dit voel so asof my twee bene elk in sy eie rigting begin loop! Ek praat nie eens van die rigting waarin my arms, kop of pensie heen gewip het nie.
Ek sien wit voor my – my een kontaklens pop uit en lyk soos n pannekoek wat geflip word. Die ander lens krimp so en gaan plak sommer hier bo my oog vas. Dit lyk so asof die hele Aarde alreeds planeet Nibiru getref het en net ek sit nog vas aan die anderkant van die draad!
My tanne klap opmekaar, gedog ek het amper valstande in my mond gehad en ek lyk of ek erge koue koors ontwikkel hethet…weg is my nuwe stopsels, krone en sommer my voorste brug ook!!  Imagine hier staat ek, rook wat by my ore uittrek, amper soos ‘n  stoomtrein wat van sy spore geloop het, die veld in en hyg na meer steenkool om terug te loop na sy sporte…gitsswart…GMF….!!!
My kleintongetjie slaan gat-oor-kop en duik in my keelgat af, by my twee nuwe mangels verby, (of wag, ek het mos nie meer mangels nie) en my tong loop plak aan my verhemelte vas, want my spoeg het opgedroog.
In my agterkop speel die liedjie “Another Brick in the wall”. Ek mag ‘n teacher wees, maar wat de heck het dit met another brick in the wall te doen?????
Ek sien ‘n Chinese vuurwerk vertoning of was dit die 4th of July, wat van ‘n ander aard voor my oë afspeel. Ek sien spinwiele wat skitter, kleappers en vuurwerkvertonings wat die omgewing helder oordag aan die brand gesteel het…
My twee grootgesperde oë kyk in alle rigtings en vaagweg sien ek sommer al my vier  buurmanne?
Ek slaan met soveel geweld op die  grond neer, lyk of Leon Schuster  my  geshucks en sommer ge-choke-slam  het.   Ek  probeer toe maar stadig, baie baie stadig op staan, net daar doen ek splits beter as enige olimpiese gimnas of cheerleadertjie!! Die gil wat uit my huigende keelgat by my kleintongetjie verbykom, laat my klink soos ‘n plotrot wat die hele naweek gesuip  het.
Toe ek uit eindelik, swetend en huigend stil lê, hoor ek hom sê ” Hello buurvrou, (nogal met ‘n glinstering in sy flippen blou oë) ek wil maar gou by jou gehoor het of hierdie elektriese heining ooit nog werk? ”

Bliksem, is die man dan blind!!!

EkWasHier

knip van ‘n oog

Soms wonder mens waar die tyd heengaan.  Ek knip my oë en 5 jaar is sommer verby – net verby.  Dit is asof ek deur ‘n tydkapsule ingesluk is en net uitgespoeg is met herinneringe wat net daar is. Herinneringe wat ek nie wou gehad het nie, wat ek wonder hoe ek dit hanteer het.

My idees vir stories is daar, maar o wee, die tyd is min.  Dit voel asof skoolhou ‘n 25 uur werk geword het waar ek darem die Bar-One kan insluit.  Ek gee steeds gedurende hierdie grendelgreep klas en berei klasse voor en sit dit op YouTube – met ‘n gesukkel, voicenotes en ook notas.  Soms voel ek  daardie verslag wat die een ouer in die koerant geskryf het, nie die home-schooling kan hanteer nie…ouers kritiseer, onderwysers kritiseer…DIS ONNODIG! Almal is gefrustreerd, almal raak besorgd, almal voel asof die mat onder jou uitgeruk is, maar aangaan moet jy aangaan.  Come hell, or high water, oorleef sal ons oorleef.

Nou dis vir jou ‘n ander storie.  Ouers het al so baklei oor een of 2 aktiwiteite (2/3 bladsye) in ‘n week. Ander boodskappe het ek geïgnoreer en gaan aan.   Ek het ‘n mooi briefie vir die mamma geskryf en gesê dat dit eintlik min werk is.  Binne 2 weke moet ons deur ten minste 8 aktiwiteite hardloop en ons werk op ‘n 6 dag week. Dit is net my vak wat van die ander vakke.  Elke onderwyser moet teen ‘n sekere spoed werk aangesien hulle elkeen hulle werk moet verrig om deur die sillabus te kom. Ek het 7 periodes in daardie 6 dae, maar ek kla nie.  Ek gee dieselfde vak 5 keer oor-en-oor-en-oor vir Gr. 9 en telkens uit ‘n ander oogpunt…en vir Gr. 8 net 1 keer. Ek verlang na die kinders en ek is seker hulle haat home-schooling want juffrou is baie geduldiger.  Wat mamma nie weet nie is dat ons voorbereiding doen (vakansie is my voorbereidingstydperk), vraestelle 4 per eksamen (Skryfstukke, Taal en Begrip,  Mondeling en Letterkunde moet opstel – en ergste is, jy het 3 dae vir ‘n stapel eksamenvraestelle om te merk.  Ook addisionele remediërende klasse inwerk om kinders te help, na skool, aangesien daar iewers ‘n foutjie ingesluip het, leermetodes aanleer, voicenotes stuur omdat ‘n leerder nie eufemisme verstaan nie. Sport afrig omdat dit deel van jou buitemuurseaktwiteite is. Nee, ek werk nie van half 8 tot 2 nie.  Ek is al 7 uur by die skool en gaan huis toe wanneer al my ander aktiwiteite afgehandel is.  Soms oueraande, prysuitdelings, vergaderings, cluster-meetings van die distrik, opleiding, ens.

Ja, ek gee Afrikaans, die mooiste taal, maar ek voel nou soos die leerders en wil anglisisme, Engels, Sotho, Grieks en Russies sommer byvoeg a.g.v. frustrasie tuis.  Ek dink soms dink ouers ons as onderwysers moet hulle kinders letterlik maniere leer, leer hoe om te leer, leer hoe om met sy/haar mede-leerders te kommunikeer.  Ek weet ‘n ouer is soms sag en sê nie nee wanneer hulle speletjies speel op hulle PS4 Pro nie, maar ek was self in daardie posisie en moes baklei, raas ens.  O, jy is ‘n enkelouer.  Ek was ook een.  Ek moes dit hanteer, alleen met geen hulp nie.  Ek het omdat dit my kinders is, en soms voel ek ook so oor my leerders by die skool.  My liefde vir my eie kinders is onvoorwaardelik en raai wat ma, my liefde vir jou kind is ook onvoorwaardelik.

Dit is tyd dat ouers, onderwysers en leerders daardie vertrouensverhouding begin en hande vat om saam te werk aan ons leerders se toekoms.  Ouers, hoërskool is verby soos ‘n oogwink. Dit is tyd wat jy nooit sal kan terugkoop nie.  Dit is VERBY!

Ek verloor tred met tyd en nou sit die babatjies wat ek in Gr. 8 gehad het nou ewe skielik in Gr. 12. – volwasse en het steeds leiding, liefde en aandag nodig, oë op jou want hulle wonder wat die toekoms vir hulle inhou.  Heel moontlik so depressief en vol angs oor hulle lewens.  Ons moet saamstaan!  Jy as ouer, ek as onnie is eintlik ‘n span en saam kan ons berge versit.

Kom ons oordeel mekaar nie, maar kom ons span saam en gee die liefde, aandag, vertrouensverhouding, kalmte, ‘n lus vir die lewe en toekoms saam uit sodat ons kinders, wat die leiers van die land eendag gaan wees, saam bou – ‘n nasie vir die toekoms – READY, ABLE AND WILLING.

EkWasHier

NS  Uiteindelik…foute of de not, ek publiseer

 

 

 

 

I was not made for…anyone

Dié wie my ken, weet ek is geneig om soms iets radikaal op Faceboek, selfs op my Whatsapp status te plaas…my laaste Whatsapp status was:  It doesn’t matter what you think of me…because my imaginary friend thinks I’m special…

Ja…ja…dis my feëtjies seker in die tuin of ou Oom Martiens wat by die skool spook…giggel ek nou hier  skuin voor vier vroegoggend.

Wel, daar was iemand in wie ek effens weer vertroue opgebou het, maar toe maak ek mos die uitlating:  Iwas nog made for…anyone…Sjoe, my vriende/inne wat my verstaan het dadelik geweet Louisa bedoel ietsie heeltemal anders.  En hulle was reg:  Yes, she was made for someone special.  Ongelukkig het die persoon in wie ek begin belangstel het, en selfs ‘n deel van my siel bekend gemaak het dadelik ‘n Whatsapp gestuur ek moet my lewe geniet en bye…nou nie direk in hierdie woorde nie, maar soortgelyks.  En daar vlieg my vertroue nou weer die venster uit, soos ‘n afvlerk duifie wat sopas deur ‘n windbuks getref is….KADWAR!!!…ouch, eina…en toe kruip duifie nou mooi weer terug in haar dop.

Maar, dit gaan nie keer dat ek my uitlatings gaan stop nie.  Aikona!  So leer mens om soms die koring van die kaf te sny.  Mooi woorde maak nie die voël nie, dis die diepte in die mens, in sy siel wat diepte bepaal.  Wat ek ooit vir iemand sê, in persoon, bedoel ek uit die diepte van my hart.  Ek kan nie onthou dat ek een ydele woord al vir iemand gesê het en as ‘n blote grap beskou het nie.  Ek kon nog elke stelling van my motiveer.

Vanoggend wil ek net vir my vriende/inne sê, julle wat my tipe humor verstaan, dankie…ek was gemaak vir julle wat so anders en mooi van binne is.  Ek was gemaak om deur julle wat so uniek is uit te ken, en deel te wees daarvan.  Ek was gemaak om saans elkeen van julle te bless wanneer ek my geselsie het met God.  Ek was gemaak om anders te wees en ek was gemaak – nie vir sommer enige Jan Rap nie – maar vir iemand wat bereid is om my hele wese, getrouheid, liefde, andersheid, ens. te aanvaar…

So, ek bou weer aan myself, ek hou nogal van hierdie prosesse…ek verander my innerlike weereens, bou aan vertroue, bou aan humor – maar ek hou van my anderse sin vir humor – en ek vergewe…

My naaste vriende/inne sal altyd, vir die res van my lewe naby aan my hart wees…once my friend, always part of my soul.  En, ek is dankbaar vir julle elkeen…

Mag julle ‘n blessed week beleef…

EkWasHier

 

oi…die lewe darem…

Wanneer ek skryf, voel dit of ek soms my hele lewe op my mou uitstort, net om later agter te kom hoe dom en naïef ek is…   Soms wonder ek wat in die mens se kop aangaan…veral die mans se koppe. Net toe ek dink, hier ontmoet ek ‘n goeie en ordentlike persoon, word ek, soos my Pikkewyne sê, ‘uitgehaal’.  Ek voel dat geen mens die reg op ‘n ander se lewe kan plaas VERAL as jy nog nie die persoon eens persoonlik ontmoet het nie.  Alles word so letterlik op Facebook ook geneem en Moeder het altyd gesê:  My kind, papier is geduldig.  Wel, Moeder is reg;  Faceboek, Whatsapp, SMS’e, gmail, ens. is sooooooo geduldig.  Mense lees verkeerd, dink anders, maak eie aannames en skryf soos hulle dink mens moet, mag, kan voel of dink.

Oi…die lewe darem…love perfect match

Waarom nie eers die persoon leer ken, en weet wanneer iemand ‘n hart van goud het, of wanneer iemand sensitief is nie.  Is dit soveel gevra?  Gelukkig ken my vriendinne my, weet wanneer ek ‘n grapjas is en wanneer ek ernstig is, en wanneer ek baie sensitief is.  Daarvoor is ek ewiglik dankbaar.

Vandag (en gister) was holderstebolder by die skool met een jonge dametjie wat al sedert Gr 9 siek is. Dit is soms hartverskeurend want al wat jy kan doen is om diep binne jouself kalm te bly en net te help….EN  Vandag was ek weer die ID 10 T!!! Regte idioot…my dogter het sommer my seun huis toe gebring, yeah!!!!.  Ek lê op die bank en hy vra my selfoonnommer, en ek gee…daarna vra hy die kode wat deurkom en ek lees dit vir hom.  Julle weet mos die foon wys die notification en dan maak ek nie eens die foon oop nie.   Vang die kind van my, my mooi vir ‘n undercover blondine.  Het die mannetjie vir my ‘n rekening op Tinder geopen.  Hy swipe deur die ou ooms en besluit of hulle goed genoeg vir sy ma is al dan nie.  Ek, salig nog onbewus van wat hy doen, vry hy wat ek van die mans dink…ek lag en vra wat sy probleem met die mans is…soek hy man vir my…A nee a, daar gesels hy met die mans namens my.  En gee sommer my selfoon se nommer ook uit.  Om alles te kroon, doen hy toe dieselfde met sy sussie.  Nou sit ek maar net en lag vir die kind van my.  Sy pa gaan nou binnekort trou en hy dink seker hy moet nou drasties iemand vir sy mama soek.  Minwetend, mama hou van haar lewe soos dit is…alles gebeur soos dit moet.

♫♪♪♫…Mama, wil jy ‘n man hê…♪♪♫

♫♪♫…watse man my liewe kind…♪♫♫♪

♪♫♫…een op Tinder….♪♪♫

♫♪♪…nee, my liewe seun, nee sê ek weer…♪♪♫

Na al die drama en manewalis het ons maar lekkers gaan koop vir Woensdag se besoek aan een van ons plaaslike kinderhuise en sommer ouetehuisie wat reg langs die kindershuis is.  So op een deel grond.  Dit was ‘n heerlike uitstappie en met baie sagte lekkers, suigstokkies, swieties, toffies ens. huis toe gekom.  Wat ‘n aangename afsluiting met KFC se dunked wings en streetwise burgers.

Hierdie naweek, gaan ek maar net in my doppie kruip en rustig tuis deurbring.  Hoop elkeen van julle het ‘n opwindende en lagwekkende naweek…

EkWasHier

Sonneblomvriendin…♥

Ek het ‘n vriendin…

‘n Sonneblomvriendin…’n Sielssussie…  sonneblomme

Sy laat my altyd met ‘n glimlag  wanneer ons klaar gesels het.  Ek sien haar bittermin, maar elke boodskap, voicemail, wat ookal, het my vriendin ‘n sprankel in haar stem.

Vandag vriendin, jy weet wie jy is, wil ek vir jou dankie sê vir jou vriendskap.  Ons ken mekaar al sedert 1991, dis ‘n leeftyd.  Jy het al deur soveel lag, trane, hartseer, geluk, misverstande, woede, grappies, lewensvreugdes en lewenshartseer gegaan.

Ek weet dat wanneer ek en jy hierdie Aarde verlaat, ontmoet ons in die hemele.  Jy is, was en sal altyd my sielssuster wees.  Iemand wat my destyds aangeraak het, en steeds aanraak.  Ware vriendskap is so skaars en deur tyd het jy deel van my gebly.  Jy weet ek het nog altyd ‘n klein vriendekring gehad en dié wie daar is, bly daar vir ewig.

Soms gaan weke verby maar ons tel altyd op waar ons gestop het…jy Sonskynvriendin, was altyd net ‘n Whatsapp weg…al sit jy doer oorkant die waters, wil ek vir jou sê, jy sal my sielssussie bly…

Die spreekwoord lui:  Gee die rose terwyl jy kan.  Jy het nog altyd net gegee, saam gelag, en trane het gevloei deur moeilike tye ook.  Min mense het tyd gemaak om te luister, maar jy het.  Soms wens ek, ek kon die klok terugdraai, maar ek kan nie, en die lewe gaan aan.

Maar, vandag – vandag wil ek net vir jou sê, jou vriendskap sal vir ewig en altyd kosbaar wees…Jy is die sussie wat ek nooit gehad het nie, en daarvoor dank ek die Almagtige wat jou oor my pad gebring het.  Jy wat my nog nooit geoordeel het nie…come, to think of it; nog nooit het ons ooit baklei nie, nie eens woorde of misverstande gehad nie.  Nooit was daar enige struikelblokke in ons vriendskap nie…en beste van alles, ons gun mekaar net die beste…bid vir mekaar…jy laat my soms die lewe uit ‘n ander oogpunt sien.  Dankie, jy  verstaan my op ‘n vlak waar min my verstaan…

Soms sê mens min dankie vir familie, vriende en veral die sielsvriendinne…en ek, ek is dankbaar…Dankie dat jy deel is van my geestesgroei, my menswees.

EkWasHier

 

 

 

Sapiosexual…

Sit ek nou op google translate en soek wat ‘sapiosexual’ beteken, die naaste wat ek daaraan kan kom is uit Grieks wat vrot beteken.  Ek is ‘n ‘SAPIOSEXUAL’ deur en deur…

Wag, kom ek verduidelik gou wat ek van ‘sapiosexual; geleer het…

Sommige mense beskou hierdie woord as die nuutste ‘buzz’ woord as dit kom by verhoudings en ontmoeting.  Wel, as jy soos ekke is en jy is aangetrokke tot die persoon se intellek, dan sal jy die woord verstaan.

Nou hoe ken mens hierdie ‘sapio’s’ uit?  Ag, dis eenvoudig maklik.  Ons, ‘sapio’s’ verkies boekwinkels bo ‘n kroeg.  Dit mag dalk ‘n cliché wees maar ek verkies my laptop bo ‘n auditions.jpgkroeg of ‘n rusige gesprek saam met iemand as om te drink of partytjie te hou.  Ek is nie asosiaal nie, nee, ek is net nie die luid tipe mens nie…dit maak my net baie benoud.  Ek is rustig en kalm…Die tyd wat ‘n ‘sapio’ bestee is om bv. eerder deur ‘n museum of kunsgallery of so iets te drentel as om ‘n nag te spandeer by kroeë, dansplekke en om partytjie te hou.

Verder, wanneer ek deesdae op ‘n date moet gaan, voel dit asof ek in ‘n onderhoud vir ‘n nuwe werk sit en mooi moet dink en perfekte antwoorde te gee.  Dus, ek vermy dit ook.  My verstand benodig nie net ‘n goeie gesprek nie, maar ook soms die nodige fyn humor…Ek dink vinnig op my voete en op ‘n baie BAIE kreatiewe manier.  Soms glip ‘n fyne sarkasme op ‘n humoristiese wyse uit my mond en mense verstaan dit nie…ek dink dis net die ‘sapio’s’ wat dan vir my sal lag…

Ja, ek stel soms belang in wat in die wêreld omgaan en ja, ek sal na sosiale geleenthede gaan, maar ek waarborg jou, ek wil nie eintlik daar wees nie.  Ek doen sommige dinge t.w.v. geliefdes om my.  Ek is nie iemand wat sommer saam met ‘n groep mense wil uitgaan nie, maar doen dit soms.

Wanneer ek ‘n keuse moet maak tussen dit wat diepte in my siel bring of oor wat populêr Not like the restis, kies ek die diepte van die siel.  Diep gesprekke, die empatie van die mens, die kalmte en vrede maak meer vir my saak as om populêr te wees…Individuele smaak is belangrik vir my, te veel geraas om my maak my benoud.  Keuses van musiek, selfs flieks, gaan oor jou as individu.

Weet jy wat my, my kop laat skud en ‘n glimlag op my mond sit?  Wel, dis taalgebruik…ek gaan Engels hier as voorbeeld gee:  there en their…in Afrikaans heel moontlik woorde wat reggespel moet word soos waardeer en heerlik…wanneer ek opstelle merk sit ek soms en giggel oor spelling.  In ‘n Engelse skool het een leerder (soos oorgedra deur ‘n mede kollega) kommunikeer gespel as komindiekeer.  Ek het dit as goeie humorsin beskou en lag steeds daaroor.

Ai, dan verkies ek veel eerder stilte bo chit-chat.  Soms dink ek die beste gesprekke is wanneer niks gesê word nie.  Die beste verhouding is soms daardie verhouding waar jy nie elke detail hoef in te vul elke oomblik van die gesprek nie…ek verkies om soms daardie slukkie water te drink en net te dagdroom, te ontspan en die oomblik te geniet.  Om op my bank te sit en bv. Shadow Hunters op Netflix te kyk, is my idee van rustigheid.

Wat belangrik vir my is, is met wie ek uitgaan op afsprake…Waarheen hul gaan is baie kere ‘n teken van wie hulle as mens is.  Wanneer iemand ‘n ander takseer op die keuses van plek wat hulle besoek, is daardie een hoogswaarskynlik ook ‘n ‘sapiosexual’.

My vriende/inne is meestal die rustige tipe mense, wat dieper gesprekke voer, wat die ernstige asook ligsinnige en humoristiese gedeeltes van die lewe raaksien. Wanneer ek ‘n ‘roadtrip’ moet neem, sal dit heel waarskynlik saam met my kinders wees.  Michael het ‘n droë sin vir humor en sê iets soos dit is en vermy ook die geraas van o.a. winkelsentrums soos ek, Alicea sal my weer aanvul met baie besige oomblikke soos om my na ‘n

winkelsentrum te neem en ure na klere te kyk…sjoe, soms swaar, waar Michael weer dadelik kies en loop.  Om ‘n vriendin te kies, sal ek elkeen na ‘n sekere plek wil neem, elke vriendin van my bring ‘n sekere kwaliteit wat in my is, na vore…mans, wel ek weet van een wat die intellektuele sy stimuleer en een wat die kalmte in my na vore bring.

So kies elke mens maar sy eie groepie mense om hom of haar.  Elkeen kies iets wat vrede of dalk adrenalien in hul gemoedere plaas…Dit is nogal interessant dat mense maar dieselfde soort soek wat hulle aanvul…en dit is goed…

EkWasHier

 

IS DIE MENS…ALLEEN, EENSAAM OF VEREENSAAM…?

Gister het ek ‘n praatjie gelewer by ‘n groepie waar enkellopende mense bymekaar kom…ek het sooooo lank gesit en wonder waaroor ek hulle gaan toespreek, selfs toe ek daar aankom het my gedagtes gedwaal…

Ek het na hulle gesigsuitdrukkings gekyk, gesien hoe hartseer, alleenheid, eensaamheid en vereensaamheid diep om hul mondhoeke strek, hoe die seer vlak in die oë lê…hoe die skouers hang.  Mense wat soek, opsoeke is, opsoek na liefde…na vreugde…na vrede… na geluk in hul lewens.  Ongelukkig is die tipe van vrede en geluk soek nie maklik nie.  Sommige mense wil nie alleen wees nie, wil iemand in hul lewe hê om hulle leemtes te vul…

Nou, laat ek wegval en alles in ‘n neutedop vertel…

Dis toe ek begin met Jabes; die jongste in sy familie, die onbelangrikste.  Ek het 1 Kor. 4:10 voorgelees en uit my Dake ‘n kort verduideliking gegee.  Hy het gebid om gebless te word;  om sy grondgebied te vergroot;  om weerhou te word van kwaad; weerhou te word van onheil…dat geen smart hom sal tref nie.  Ek dink Jabes het ook gevra om sy familie te beskerm en sy huwelik en meer.  En daarna het ek gepraat oor hoe kinders iets vra…met ‘n rein en sagte hart en geluk en vrede in die hart.  Waarom die Bybel in hierdie gedeelte soveel name noem, maar by Jabez, die een wat met soveel pyn en hartseer gebore is, is ‘n raaisel, maar wel ‘n belangrike boodskap vir die mens.

Toe vertel ek die storie wat sy rondte op Whatsapp doen en ‘n vriendin, Charlie, het my weer daaraan herinner…ek verander toe so bietjie daaraan;   die ma en 2 kindertjies is laat die aand in Spar, besig om goedjies te koop en boetie koop uit sy sakgeld ‘n houer ‘glowsticks’.  Kleinboet skreeu bloumoord vir daardie glimsttokkies en ouboet gee hom een.  Net daar kom Eskom se beurtkrag en die ligte is uit.  Ouboet neem toe die glimstokkie by kleinboet, wat weer ‘n gil gee, en ouboet breek die stokkie – stukkie-vir-stukkie…kleinboet se trane droog dadelik op toe die glimstokkie begin gloei…dit is hoe die mens is…God breek ons ook soms, stukkie-vir-stukkie – nie om ons te straf nie, maar sodat ons kan sien dat daar tog ‘n ander weg is, iets om na uit te sien.  Soms ‘n egskeiding, soms verwerping, soms dood…en die pad is nie maklik nie, dis redelik steil, moeilik, tyd…soms jare wat die herstel proses is.  Niemand, maar niemand kan jou pad vir jou loop nie, niemand kan jou geluk van buite in jouself bring indien jy self dit bewerkstellig nie.

Geluk kom van binne…net jy en jy alleen kan daaraan werk.  Dit neem soms jare om jouself te vind.  Sodra jy jouself vind, (my opinie) vind jy die tikkie siel, jou geluk waarvoor jy as mens gemaak is.  Innerlike vrede, dit waarvoor jy gemaak is, kom na vore en dan kom jy agter dat jy nie alleen, eensaam of vereensaam was nie.  Galasiërs 6:7 sê mos nie verniet wat jy saai sal jy maai nie…Dit waaroor jy die hele tyd sit en tob en nadink, dit gebeur wel in jou lewe.

Mense het nodig om positief te dink en nie negatief nie.  In liefde op te tree en nie die eie ego voor ander te stel nie.  Ego is direk in die opposisie van liefde.  Vrees en ego stoot die liefde opsy en wees eerder nederig as die arrogante, egoïstiese negatiewe persoon wat net die oordeel, revenge in ander raaksien…

God kyk nie na hoeveel keer jy in die kerk sit nie.  Hy kyk nie na hoeveel keer jy sy naam probeer verdedig nie, na hoeveel keer jy bybelstudie hou ens. nie…NEE, hy kyk na jou optrede, jou denke, jou liefde teenoor jou medemens, jou nederigheid, jou optrede tydens partytjies, jou hart…Spreuke 4:21 sê juis, wees versigtig wat in jou hart omgaan, want dit bepaal tog jou hele lewe…

Geluk in jou hart is nie om iemand te kry wat dit gaan vul nie, wat ‘n teleurstelling sal dit nie wees nie…geluk is nie om iemand te kry wat eensaamheid, alleenheid ens. gaan vul nie…GELUK is binne jouself gesetel.

Wie soek daardie innerlike vrede wat alle verstand te bowe gaan?  Daardie geluk is meer werd as wat enige een ooit sal besef, dis raar maar dis die wonderlikste gevoel wat enige iemand kan erf.

 

EkWasHier

Die Eva geslag…you can’t live with them and you can’t live without them…

Hulle sê ‘n mens praat nie oor jou huweliksprobleme met vreemdelinge nie, nou het ek maar besluit ek sal liewerste skryf.  .  En as hierdie storie, “soos
Joost se boek”, dalk net een man kan help, het ek my doel bereik.
In elke geval om ‘n kort storie baie lank te maak, gaan ek by die begin, begin:
Ek het ‘n sout van die aarde, kerkvroutjie getrou, die tipe mens met wie jy ‘n baie
langpad kan loop, ‘n graad een onderwyseressie, die mees saggeaardste Namakwalandse
bloeiseltjie. Min het ek geweet daai bloeiseltjie kan na n paar jaar van huwelik
verander in ‘n stekerige KAKTUS.  Soos met meeste struwelinge in ‘n huwelik
begin dit gewoonlik by jou vriende en my vriende, jou familie en my familie….
Ek kry toe mos nou eergister ‘n oproep van my vetplantjie wat sê ons gaan
vanaand ‘baba’ kyk.
Nou kyk ou, baba-kyk is nie hoog op my lys van lekker dinge doen nie, veral nie as
dit volksvreemde mense (soos Oubaas dit sou noem nie) is nie. Nou, ja… ek noem toe so saggies dat ek dit nie kan maak nie en die volgende oomblik word daar ‘n selfoon in my oor neer geblikss….gegooi.
Nou kyk, ek het nie gedink ‘n mens kan ‘n selfoon soos ‘n ou huisfoon gooi nie,
maar die flip weet, mamma is toe so moe….bedoel woedend ek hoor eintlik hoe tref die foon die Hyundai se splinternuwe dashboard met ‘n geskel daarby.
So besef ek mamma bestuur en praat op die selfoon en net daar raak sommer lus en
rapporteer dié krimineel, maar wat ek eintlik  gedink het, was wat gaan daardie
dashboard nie kos om reg te maak nie?
Nou, ek is ook nie ‘n week getroud nie en ken mamma se streke en stuipe, haar in’s and out’s.
Eers kry ek toe die “silent treatment” – sy dink dit is ‘n straf maar dit is
eintlik baie rustig.
Toe dit nie werk nie, kry ek die koue skouer en die absolute sarkasme – nou as jy
regtig jou vrou so bef…bedoel kwaad wil maak dat sy die mure uitklim, dan moet jy maak asof jy net nie die sarkasme verstaan nie en dit heel ernstig opneem. Sy het toe
gedink ek gaan net daar  ingee en saamgaan om die vrede te bewaar en haar haar sin gee, maar toe nie… Toe sy besef ek gaan nie saam nie, trek daai rooi bo-lippie styf
soos iets wat in spasma ingaan, en jy moet weet as daai rooi bo-lippie styf trek, trek die
ander twee toe soos ‘n plastiek speelpop se…se…ag jy weet.
Maar so staan ek mos nie bakhand vir ‘n wolscooter nie en ek besluit om aan
te gaan met my lewe. Met haar stywe rooi bo-lip of te not.
Terwyl sy na ‘n dag oue baba deur ‘n venster gaan kyk, en dit by ‘n hospitaal waar vreemdes nie in mag gaan nie, van mense wat ons een keer of  twee keer in ‘n jaar sien? Sal ek dit nou ;n vraag of bevel of uitroep maak??? Goeie tye, is dit nie?
Wel, in elke geval sy kom toe eerste by die huis en bel om te hoor waar ek rondloop?
Ek verduidelik ek is by die winkel en kom nou! Ek koop nogal ewe ‘n diet-coke en vrugtestafie  vir haar om te wys ek gee om vir haar en dat sy haar gewig moet dophou en om te wys daat ek  ‘n millennium man is. “Nie dat ek  nou bang is nie…nee, nie ek nie, ek is mos die man in die huis…”
Wel, toe ek daar inkom kry ek steeds die stywe rooi bo-lippie, en daar is toe niks
gemaak om te eet nie. Sy staan net met haar arms styyyyffff gevou oor haar bors…
Dit is mos die ander straf  “die ék staak huiswerk omdat ék nié my sin gekry het nié”.
Maar my hande is nie rond of bak of staan vir enige iets verkeerd nie en ek maak net daar en dan vir myself ‘n toebroodjie. Toe sy sien die “ék staak” straf werk nie, kom staan sy voor my en toe begin die ka…ek bedoel moeilikheid.
Toe begin die ‘ge-naaaaggggggg’ stadium, ‘n gekerm en gekla, gehoes en geproes, tot in alle ewigheid. Die Bybel praat van ‘n vlamme hel, ek sê dis ‘n bogstorie, As daar ‘n hel is, sal dit wees waar jy sit met sewe vrouens wat almal gelyk sanik oor hoe ‘n k…bedoel ‘n slegte mens en man jy nou werklik is. Die manne wat getroud is sal beter verstaan wat ek hiermee bedoel.
Maar so is ek mos nou nie ‘n klip nie, en raak ook moe…verêrrelik en sommer vinnig ook, en besluit maar nou sit ek my voet neer. Wie is nou die baas en man in die huis? Ek natuurlik!  Ek begin toe verduidelik vir haar dat ek werklik zero kan omgee oor wat haar vriende van my dink, omdat ek nie gaan’goo-goo, gaa-gaa’  oor ‘n wildvreemde baba wat ek nie eens ken nie. Berge val op my, dale sluk my in.  En wie sê ek wil die baba se vriend wees?
En dat sy oor dit moet kom, of haar issues gaan afstap en my flippen uitlos.
Maar flippen steeds hou sy nie op nie, en ek besluit maar nou is dit tyd om
handgemeen te raak.
Nou, ek besef jy mag hulle mos nie meer slaan soos in die goeie ou dae nie,
en ek bliksem toe maar ‘n bord teen die kombuisvloer neer. Man die stukke het nog nie eens gaan stil lê nie en sy gryp my beursie en pluk my tweede laaste R50 vir die maand daaruit en sê sy gaan môre ‘n nuwe bord koop.  Maar teen die tyd is ek al so liries bef..f…kwaad, en ek ruk sommer self my laaste R50 uit en sê sy moet maar twee gaan koop, en ek gryp nog ‘n bord en mik-mik so na haar voete met ‘n wille swaai beweging van my arm.
Sy skrik en koes-koes so gelyk, want ek dink sy dink – hoe gaan sy vir haar vriende
verduidelik ek het haar toon met ‘n bord gebreek. (nogal snaaks)
Maar met die wille bobbejaandans van haar begin ek mos net te lag en besef hoe
belaglik die hele affêre nou eintlik is.
Flippen groot, baie groot fout bra, jy lag nie vir ‘n vrou wat kwaad is nie!
Eers gryp sy die sleutels en gooi, maar sy mis my net-net en gooi amper die
agterdeur se venster uit.
Toe gryp sy  MY bottel Whisky,.. ek wou nog koes maar toe tref hy my net so links
onderkant my lat se voorpunt, “so langs die knie”.
Sjoe! Dit was close. Ligloop nou broer.
Maar die aanval stop toe nie daar nie en mamma storm die kombuis binne soos
een van daai mal vrouens wat op Flavour Flave is.
So besef ek, maar shi…., ek het myself in die kombuis vasgekeer, hoe gaan ek nou hier uitkom… ‘n groot fout.
En die dag voor dit, het ons Ninja Assisans gaan kyk, nog ‘n groot fout. Related image
Ek dog sy sê dit was ‘n boring fliek, maar sy het duidelik meer aandag as ek
 daaraan gegee in die bioskoop.
Sy trek daar los met kaal hande, maar daai arms swaai asof sy twee ninjakas met
spykers in rond slinger, rats en akkuraat sê ek jou.
Ek focus en gryp haar om die polse om die aanslag te keer, maar flip weet, sy
doen daai flying-kick-back-twist-ankle-grinder-move en trap my op die bors
so tussen die borskas, my man-boob soft-spot.  Sy skop my so hard,  sodat ek hik en op my gat gaan sit, en so entjie nog skuif ook.
Daar lê ek plat in die kombuis so langs die Addis-vullisblik tussen die stukke
gebreekte borde wat my selektief sny soos ek probeer spartel om weg te kom van hierdie begeesterde bloeisel van my af.
Vir ‘n oomblik is ek in skok en dit voel soos ‘n ewigheid wat ek daar lê, maar binne twee sekondes later sien ek hier kom sy weer, maar die keer met ‘n nuwe besem.
Wragtig ‘n flippen besem, ek het nooit gedink sy weet wat ‘n besem is nie, sy wikkel die besem deur haar vingers soos ‘n wafferse trompoppie, en boetieeeeee,  sy weet hoe om met ‘n besem te slaan.
Ek het mos nou die dag National Geographic gekyk na bobbejane wat ‘n klip optel en ‘n slang daaronder sien lê  en besluit om dieselfde te doen en vinnig in ‘n bondel te gaan lê en maak asof ek dood is, maar dit het nie gehelp nie ek het steeds het ek lyfstraf gekry.
As dit nie was dat sy so onfiks was nie, was ek seker nou nog op die kombuis se
vloer tussen die splinters besig om pak te kry soos ‘n  Capie wat ‘n brood
probeer steel het.
Toe alles uiteindelik gekalmeer het, en die hond en die budgie onder die bed uitgekom het en die kat van die gordyn se raam afgeklim het, het ons behoorlik lekker gelag oor die al die mannewales, die wriemelwippe en vrede gemaak.
Maar nou ja, die storie bewys dat jy wel mans kry wat soms ‘n pakslae kry by
mamma.  Ek het net nooit in der ewigheid gedink ek sou een van hulle gewees het wat pakslae sou kry nie. Veral nie by my roos van Saron my narsing nie.
Die blink kant van alles is dat ek nou so rustig slaap soos ‘n baba, (nie dat babas altyd so rustig slaap nie) want ek weet as daar ‘n inbreker kom inbreek gaan hy goed op sy ehm…neus kyk, want sy gaan hom voorkeer en sy gaan hom bykom met borde en besems en wie weet wat nog.
Hoop net hy breek eers ‘n bord en vertel vir haar hy het nie ‘n beursie nie.
Groete
Jan van der Merwe
Ps: Moet asseblief nie vir my vrou sê dat ek hierdie storie oorvertel het nie.
Hierdie stuk is aangepas.  Ek weet nie wie die oorspronklik deel geskryf het nie, maar alle eer aan hom…Maar sonder ons Evas, is geen man volmaak nie…
EkWasHier
Image result for images oor grappe huwelike en baklei
Related image

SUV’kie (vervolg)

O aarde, so R6000 later en kry hopelik my karreQi eersdaags…Dit was toe die cambelt, en cambelt chain, en cambelt headset, toe die simpel waterpyp ook…verder het hy head engineering gehad, ‘n cranck sensore…eish en wat nog….

Ok, die vervolg van die wonderlike ridder…kry ek mos die boodskap op my foon ~ net ‘n “Hi”…ek ken nie die nommer nie en hi toe maar terug…op die profiel is ‘n pragtige mollerige vroutjie met die mooiste glimlag…nee, ek ken haar van geen waters af nie, toe wonder ek of dit dalk een van my Pikkewyne se mama is, maar nee…hehe, toe is dit mos die ridder wat so ewe saam met my gewag het.  Hy stel hom toe voor en wil kom koffie drink.  Ek kom toe agter hy is getroud en dis sy vrou op die profielfoto.

oe eh eh1Oe…eh…eh, poppie, dink op jou voete en vinnig ook…ek vra toe uit of sy vrou nie sal omgee as hy koffie drink nie…Whaaatttttt!!!!! Sal hy nie vra of ek ietsie meer ingedagte het as koffie drink nie…Hu-uh!!! Nie die poppie nie!   Vra hy toe mos ook of ek nie ‘n seksie vriendin het wat saam met hom sal koffie drink nie. My hart was net daar seer en ek antwoord toe met:  Ek weet hoe dit voel wanneer jou man met ander vroue koffie drink, selfs uitgaan agter haar rug, ek ken die seer…hoe moet sy nie voel nie…

Raai…hy het my nie weer gekontak nie.  Ek voel so jammer vir sy vrou.  Ek wil nie ‘n ander vrou die seer gee wat ek gehad het nie, soms nog steeds het.  Dit is so verkeerd, so agteraf.  Maar, daardie strik trap ek nie maklik in nie.

Eers daarna het ek gelag, nie vir sy vrou nie, maar vir ‘n man wat dink ons vrouens is dalk desperaat, en desperaat is ek beslis nie.  Ek sal veel eerder ‘n wyntjie drink en tjoklits eet ——– hulle, PRAAT NIE TERUG NIE!

3 kante

Wel, so het hierdie hoofstuk ook heel humoristies geëindig.  Lekker gelag, trane oor die karreQi en oefening waar ek so net oor die 100 meter Checkers toe geloop het, sommer so twee keer.  Avonture wat voorlê en ‘n gegiggel wanneer ek iets nuuts aanpak…

Kom ons klink ‘n glasie op nog vele avonture.

EkWasHier