…Tyd…tick~tock…

Ek sê mos altyd dat tyd my beste maatjie is…maar o wee, tyd kan so ‘n probleem tydook wees…Kyk tyd kan so stadig wees wanneer jy moet wag.  Een minuut kan letterlik soos ‘n uur voel; veral wanneer jy juis op daadie oomblik laat is.  En dan…kan tyd weer so vinnig verby vlieg veral wanneer jy ‘n rustige tydjie net vir jouself het.

 

Moenie eens praat van hoe kort tyd kan wees wanneer mens gelukkig is nie.  Tyd kan netso kort wees wanneer jy dit saam met ‘n geliefde of vriende spandeer…dan vlieg tyd behoorlik by die venster uit.

Tyd is sooooo ondraaglik lank wanneer jy verveeld is, of wanneer jy in ‘n ry staan en wag.  Tyd loop so s t a d i g verby wanneer jy vir iemand geliefd wag.  Dink net hoe stadig loop tyd die laaste 5 minute wanneer mens toesig hou…

Dan kry jy die dodelike tyd wat jou so hartseer maak…Wanneer jy iemand verloor en jy verlang na iemand.  Tyd is eindloos wanneer jy in pyn verkeer, wanneer jy wag vir ‘n uitslag of wag vir iemand om terug te keer en dit gebeur net nie…

tyd2Tyd kan kort wees wanneer jy besig is of lank wanneer jy so verveeld is.  Maar, ja hier kom die maar weer…tyd is op sy mooiste wanneer liefde in die lug is.  Nie net liefde vir jou geliefde man of vrou, kêrel of nooi, seun of dogter nie…maar vir enige iemand vir wie jy lief is.  Dis die mooiste tyd want dit kan soms eindloos wees ook.

Tyd wag vir niemand nie…tyd word juis bepaal deur jou gevoelens, jou innerlike…niks anders nie ~ nie eens deur jou staanhorlosie of wekker nie.  Vader Tyd het sy eie tyd vir elke gevoel op hierdie aarde…en wanneer jy terug kyk op jou lewenspad, besef jy dat daardie tyd en omstandighede juis bedoel was om jou weer reg te kry…

Ja, tyd tik…tak…tik…tak…tik ~ so stap die lewensklok aan, geniet jou tyd en weet dat elke sekonde tog so bedoel was…tyd kan jy nooit terug draai nie, as ek kon…het ek!

EkWasHier

…gebed…

Liewe Heer

Hier is my hart…sien U dit?  Ek het dit gebreek, fyn en flenters, ek was baie nalatig…en ek weet nie meer hoe om dit heel te maak nie.  Ja, ek het dit probeer heelmaak, deur dit aanmekaar te heg na die beste van my vermoëns, maar kyk, dit val steeds uitmekaar…twee hande kan dit nie meer vashou nie, dit val heeltemal uitmekaar.

Ek het dit gedeel met familie en vriende en met ‘n gewese eggenoot, maar sjoe,  alles washeart woord okay totdat die deeltjies wat hulle vasgehou het, gebreek het.  Miskien wou hulle dit nie regtig vashou of bewaar nie…miskien moes ek dit maar net self gehou het…sommige deeltjies het weggeraak en sommige deeltjies is net weggegooi, en kyk, net daar ~ sien U, het ‘n deeltjie in sy plekkie gebly, bewaar..,

Niemand kyk so mooi na jou goed as jy jouself nie…en ja, ek weet, sommiges het nog deeltjies van my hart en ek weet nie so mooi of hulle daardie deeltjies mooi bewaar  en of dit ooit terug gaan kry nie…dis moeilik om te sê, hoe doen mens dit terwyl jy toekyk hoe deeltjies bly verbrokkel wat ander vashou??

Ek vind deeltjies daarvan en my trane val daaroor soos druppels op ‘n droë aarde. Met nat besmeerde oë staar ek daarna en ek wonder hoe gaan ek my hart ooit weer heel kry.  Weet U wat is hulle antwoord dan vir my?  Nee, ek weet nie wat gebeur het nie…en dan, dan moet ek maar aangaan met my lewe…Dan, dan neem ek daardie verbrokkelde stukkie, en meer trane vloei dan en ek weet, my hart en ek sal nooit weer dieselfde wees nie.

Heer, ek het probeer om my hart stukkie-vir-stukkie met band-aid vas te plak, met ‘n bietjie bostik, en soms met duct-tape en prestic…dit wil nie vas nie, ek het selfs die glue-gun probeer en toe sellotape.   Niks, maar niks wil dit meer vashou nie, nie eens superglue nie.  Ek dink toe, miskien moet ek dit vassit soos Japannese hul porselein probeer vasheg het, met goud, maar toe werk dit ook nie.  Sal souttrane dalk help?

Heer kyk, die krake word net groter en groter…wat moet ek doen?  Ek is raadop, sê nou net die hele hart bars oop en elke stukkie spat in alle rigtings?  Wat gaan ek doen?  Nou, nou bring ek dit maar terug na U toe want hoe meer ek probeer om my hart te heel, hoe meer kraak dit.  Ek plaas dit voor U voete en vra, help asb, want ek kry geen hartspesialis goed genoeg om hierdie hart te genees nie.

Soms voel dit erger as ‘n hartoperasie, want onder narkose voel jy niks, maar ek voel al vir jare hoe die pyn my deurboor met my hart se krake…hoe my hart soms verbrokkeld teruggegee word, dan sukkel ek om die legkaart van my hart bymekaar te las…dit wil nie meer pas nie…die stukkies is al so geskaaf en gekap en gebeitel en gegooi dat niks meer wil pas nie…en dan wonder ek of daar iemand daar buite is wat nog ‘n stukkie van my hart wil hê…my hart is al oud en soveel mense het my hart al gehanteer en verinneweer en vasgehou en laat val…wie soek ‘n tweedehandse hart?

Here, terwyl U nou die hart vashou, U wat dit gemaak het, so fyn besnaar het, vra ek om dit nuut te maak, dit heel te maak…want ek, ek is ‘n slegte hartkunstenaar…ek weet dat elke krakie daar is om my te herinner aan al die pyn, liefde en deernis wat dit moes deurmaak, die gom, prestic, tape ens. hou dit wel aanmekaar maar ek is so bang dit breek nou op ander plekke ook.

Soms wens ek, ek het nooit lief vir mense geraak nie, dan sou my hart steeds mooi en in plek gewees het, dink net hoe mooi was dit nie aan die begin nie.  Maar ek weet ook dat ‘n hart wat nooit gebreek was, nooit geleef het nie. Sonder om my hart uit te deel, sou ek nooit die ervarings gehad het nie, sou ek nooit getrou het en kinders gehad het nie…en hulle, hulle het nog dele van my hart.  Ek dink dat my kinders dele van my hart steeds sal hou, al is dit lank na my dood…

Hoe moet ek die lewe aanpak, want ek is heeltemal clue-less. Soms wens ek dat my hart nooit ‘n krakie gehad het nie, dat dele nooit weggegee was nie, dat ek alles mooi behou het…Maar, ek het dit weggegee, dis te laat om terug te kyk…Heer nou het U dit weer en hou dit mooi in U hande vas…ek weet by U is my hart veilig.  En ek weet ook U genees krakies, een vir een.  Om ander mense se harte te genees is soms makliker as om my eie te genees…want soms voel dit asof ek net aan ander se harte moet dink en myne altyd agterweë te laat…dis soms moeilik en ek weet U weet hoe ek voel…

Eendag, wanneer ek langs U voete sit, weet ek dat U dit mooi terug sal plaas waar dit hoort…genees, nuut en skoon…sonder enige krake en seer…

Dankie Heer dat U my gebed aangehoor het en my hart in U hande hou…

EkWasHier

.

Alle Mamakies…

Mama’s het soms liefde en aandag nodig…Mama’s het soms ‘n breuk nodig om net weer haarself te kan wees…Ek dink baie Mama’s voel hulle sloof hulle af vir hulle gesinne.  Ek voel vandag so.  Soms wens ek die kids wil net soms vir my sê dat ek agteroor moet sit en dan gooi hulle vir my ‘n koppie water in…LOL, ja bietjie water…

Vra ek mos om net die kos te proe, dan word ek geignoreer, maar kom dit by eet ~ ja, dan is almal daar.  Nou ja, nou gaan ek nie weer vra nie en dan gaan hul maar kla oor die soutgehalte, want ek eet min sout.  Kom ek mos in die week tuis en was regtig moeg, dink die suiker het ver onder 0 geval en word wakker gemaak deur my seun wat vir my toast met gebakte eier bring.  Goed, baie in my noppies…middernagtelike ete, yummm…vat ‘n happie, te lekker, nog ‘n happie en toe ek nog ‘n happie vat, misreken ek my met die eiergeel en dit ‘pop’ met ‘n ‘blob’ regoor my gesig, jy sien net eiergeel oor my gesig en my keel en bors.  As Orion, my kat, kon lag, sou hy geskater het.  Hy staar my aan en draai sy kop heen-en-weer…ja, daar sit ek en giggel oor wat gebeur het.  Maak skoon en vertel vir Michael, maar hy is heel ernstig…ai tog, dit was lagwekkend.  Miskien moes ek ‘n selfie geneem het ~ kon net sowel ‘n ‘prank’ gewees het…maar lag was goed.

Vandag dink ek aan die enkel ouers…hulle offer soveel vir hul kids op.  Ek as enkelmama bring nie mans in hierdie huis in nie.  Al is my kids al groot dink ek tog, een van die mamma se traneouers moet wel vir hulle ‘n voorbeeld stel.  Dis werklik noodsaaklik in die hedendaagse lewe dat iemand nog die goeie in die lewe vir kids moet wys.  Ja, ja…die regte man sal nog opdaag en sien dat hierdie vrou waardes en normes nastreef en dan sal dit goed wees.  Ek sal liewers so wees as om in elke man se bed te spring ~ nee dankie, dis nie hoe mens ‘n voorbeeld vir jou kids moet wees nie…Wat ek wel kan sê is dat Michael my soms help wanneer Joyce nie hier werk nie…hy was die skottelgoed en maak aan die kant…maar sodra ek tuis is, is al daardie goedheid vergete en Mama moet opruim.

Hierdie week was vol drama…dog baie lagwekkende tye ook gehad.  Hierdie plaatjie veroorsaak baie drama in my mond.  Sodra ek my wil vererg, glip dit vorentoe en dan begin ek mos giggel…gelukkig kry ek ‘n tydelike voorbereiding vir die brug die 8ste Junie…hoe teleurstellend, dan gaan daardie lag ook tot ‘n einde kom.

Elke Mama wat nooit ‘n ruskansie kry nie…weet jy word raakgesien (al is dit net deur my).  Dink nie ‘n ma tree ooit af nie.  Ek dink sy bly werk tot sy haar kop neerlê…geen wonder God het ‘n sagte plekkie vir ‘n Mamakie nie…die Bybel noem ook nie verniet dat trane in bottels opgevang word en gestoor word nie.  Koning Dawid het dit genoem en ek dink die mooiste stories sal uit die trane~ink geskryf kan word.

Elke Mamie…jy is spesiaal…en wat jy opoffer sal nooit raakgesien word nie, maar eendag sal ons, ons vergoeding in die hemele ontvang…’n Mama sal niks verruil vir die tyd saam met haar kinders nie.  Wens ek kon myne klein gehou het…dit was die druk en soen tye…nou is hulle groot en wil nie meer vasgehou of gedruk en gesoen word nie…mos uit soos reis na die son, maar in my hart doen ek dit steeds en dit sal hulle nooit weet nie. Eintlik is daar soveel goed wat hulle nooit sal weet nie, totdat hulle hul eie kinders in die arms vashou.

Maar lief…lief ek hulle ontgelooflik…

EkWasHier

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Blikkssssss….kottel…

Eintlik wou ek nie blikskottel sê nie maar bliksem.  Kyk, vandag was een van daardie dae waar ek graag wou ballet.  Jaag die Pikkies aan…kom, kom, ek wil begin, terwyl hulle koei valnooit hardloop, vinnig loop of selfs poging aanwend om in die klas te kom nie…Toe ek om draai en tafel toe loop haak hierdie bootsie van my vas…moenie vra hoe nie ~ seker weer Oom Martiens wat by ons spook en daar doen ek die swanewals sommer met ‘n grasieuse plof!  Ek gryp die tafel … mis dit en gryp die stoel en doef!  Daar lê ek pens~en~pootjies in die lug.  Trane wel in my ogies op maar ek hou my ‘pose’.  Kom regop en gaan sit op my stoel.  Ek voel soos ‘n koei wat ‘n stuk grond wou koop…

falling2Ek het suiker nodig, ek het arms om my nodig, ek het bietjie bejammering nodig, ek het sommer net alles nodig wat nodig is…die klas is doodstil;  hier en daar:  Juffrou, is juffrou okay?  Maar ek draai om en loop die klas uit, trane loop bietjie oor my wange ~ kantoor toe…maak ietsie warms vir my met bietjie suiker en gaan terug klas toe.

Dis wat my laat besef, ek het tog iemand in my lewe nodig…iemand wat tog net sal luister, of sal vashou…my linker knieknop het ‘n knop en is blou, my regtervoet is eina, my regterhand is seer en my regterarm se elmboog is eina…sit ek en huil maar alleen. Alleen wil ek nie meer nie… Ek is seker maar sterk…nee, ek lieg vir myself, ek is nie!  Ek het iemand nodig wat net my sal vashou of die eina-plekkies sal reg vryf of reg soen.

Ek vertel vir Michael en sy eerste woorde is…Mama het gehuil…so goed ken hy my.  Ja my kind, maar Mama sal okay wees…ek moet maar net wees…my vriendin sê vanmiddag dat ek eers seker môre die seer sal voel…wel, môre is nog ‘n dag…

Bliksem! Daarsy!  Dit was seer en vanaand ‘n warm bad en bietjie myself net pamperlang…

EkWas(amper nie)Hier(nie)

LOL

 

…verlore tyd…

O né…daar word gesê dat niks uit jou lewe sal verdwyn indien dit jou nie ‘n les geleer het adult so badnie…

Oeps! Dis waar!

Nou, dink jy nie jy het genoeg tyd gemors, jou kosbare tyd, op ‘n gejaag na wind nie?  Jy moes seker by die tyd al ‘n ietsie geleer het?  Ietsie om oor dankbaar te voel…indien dié ietsie jou by dié tyd nie memoryal dankbaarheid en wysheid geleer het nie, weet ek dan nie so mooi nie…Slegs die ondervindinge in die lewe maak mens wys, hoe lui die ou spreekwoordjie nou weer:  No pain, no gain ~ of sal ek sê: know pain, know gain.

Got the T-shirt?  Ok, wees dan trots op wie jy is en wat jy geword het…wie jy voor die storm was en hoe jy daar anderkant uitgekom het…’n Groot drukkie vir elkeen wat deur die moeilike fases in die lewe ingegaan het ~ vas gebyt het en sterk anderkant uitgekom het…wees lief vir jouself…daardie trane was die sous werd…

EkWasHier

 

 

 

 

Ag Issit…

Hoekom sal ‘n mens ‘n voëltjie se vlerkie wil afbreek en dan hoop die voëltjie sal vlieg?  Waarom sal mens ‘n hondjie se stertjie wil afkap en verwag hy moet nog sy stertjie vir jou swaai?  Waarom wil mens iemand se hart breek en dan van daardie persoon te verwag om weer lief te hê?  Waarom ‘n siel breek en dan van daardie siel te verwag om gelukkig te wees?

Waarom mense oordeel en dan te verwag dat hulle by jou moet staan deur moeilike tye?Waarom dan die slegste in iemand raak sien en dan te verwag dat hulle die beste in jou raak te sien?   Waarom met vuur speel en dan te verwag dat jy veilig moet bly ~ daardie vingertjies gaat nog lekke brand…Waarom gif drink en verwag die ander ou moet doodgaan…ook maar lekke dom né.  Dis nie waaroor die lewe gaan nie, is dit?

Die lewe gaan oor meer as dit…dit gaan oor gee en neem.  Lag en huil…die goeie en die slegte…eet en dieet…soen en sommer byt ook…

Najwa Zebian was reg;  as jy gewillig is om die positiewe verandering in jou lewe aan te bring, moet jy gewillig wees om daardie verandering te wees.

Nou, hier begin die verandering…en dit neem tyd…behou die giggel daagliks…laat my ag issitplaatjie maar uitval en dis goed as almal dan vir my lag, want dan lag ek so dat die trane van my wange af rol…maak foute, dis al hoe jy gaan groei en leer daaruit…kruip vorentoe, laat iemand jou sommer saam sleep ~ met ‘n gegiggel, soms gehuil, maar doen dit tog net…een of ander tyd kom jy tot daardie punt waar jy weer jouself kan wees…nee ek lieg nou soos ‘n tandetrekker…iemand meer awesome, iemand wie jy al lankal moes gewees het…laat jou plaatjie maar uit jou mond val ~ spoeg dit sommer uit ook…sommer aspris, vir die pret, die lag is goed vir jou siel…lag vir die bril wat skeef sit…die skoen wat in die middel van ‘n seremonie die gees gee, en jy so hik soos jy skrik…die oomblik waar jou brastrêppie skiet wanneer iemand met aansien iets belangriks kwytraak, of waar dominee net sê: Amen…lag sommer vir die pret van die saak…dis die eerste stap…sommer die laaste tot waar jy moet wees…en weet daardie waaroms was nodig in jou lewe…en wanneer iemand iets daaroor te sê het, antwoord jy met ‘n “AG ISSIT!!”

EkWasHier

 

O.G.A.A.T.S. sindroom

Ek is onlangs gediagnoseer met die  O.G.A.A.T.S wat ‘n onvermydelike aansteeklike sindroom is en dit is die Ouderdoms Geaktiveerde Aandag Afleibare Teenwoordigheids Sindroom!

Dis hoe dit werk!

Ek begin met vraestelle opstel, maar raak moeg…Ek besluit toe om die motor te was. Ek loop na die motor toe en sien die pos op die tafel. Ek besluit om net eers gou deur die pos te gaan, en sit die motor se sleutels op die lessenaar neer en gooi die gemorspos weg. Ek merk toe dat die snippermandjie vol is en besluit om dit in die asblik te gaan leegmaak. Terwyl ek nou naby die posbus gaan verbyloop besluit ek om sommer gou die rekeninge te betaal. My tjekboek is skoonveld. Ek onthou ek het my bankkaart in die kamer neergesit en toe sien ek die koeldrank wat ek besig was om te drink langs die rekenaar. Ek besluit om die bankkaart te gaan haal maar ek wil net eers die koeldrank op ‘n old and newveiliger plek neersit. Miskien moet ek dit op die yskas neersit. Op pad kombuis toe, sien ek die potplante is nogal droog en het water nodig. Ek sit toe die koeldrank op die tafeltjie neer en sien my bril wat ek heel oggend gesoek het. Miskien moet ek dit eers op ‘n baie veiliger plek bêre. Ek maak die waterbeker vol om die plante nat te gooi en sien iemand het die afstandbeheer van die TV in die kombuis gelos. Ons sal nooit vanaand daaraan dink om in die kombuis vir die ding te soek nie, so die afstandbeheer moet eers terug familiekamer toe. Ek gooi water op die plante en sit die afstandbeheer in die familiekamer en stap terug kamer toe terwyl ek dink waarmee ek besig was. Aan die einde van die dag is die vraestelle steeds nie klaar nie, die motor nie gewas nie, die rekenings nie betaal nie, die vuilgoed nie uitgegooi nie, die koeldrank staan op die kombuisrak, my tjekboek is steeds weg en kan my motorsleutels nêrens kry nie! Ek wonder nou nog hoekom ek vandag niks gedoen gekry het nie want ek was tog heeldag besig! Ek besef dis ‘n ernstige probleem en ek moet daaraan werk . . . ek wil net eers gou na my e-pos kyk!

EkWasHier

Ai, soek…soek…vergeefs…maar is dit??

So soek mense, na God, hul eie identiteit, hul plekkie onder die son…Oom Angus het goeie werk gedoen, mense het na sy gebedsdag gestroom en dit wys, mense is steeds soekend.  Ek kyk na Facebook:  SA needs God…

Ek het ‘n heel ander siening…ek glo vas dat God binne my leef.  Ek is … lewe in my.  Onthou julle wie Jesus Jerusalem binne gedra het?  Ja, die donkie…en dink net hoe jaloers was die ander donkies nie vir die een besonderse donkie wat uitverkore was nie…Is ons nie dalk die donkies wat ons kleed moet afgooi en die laste wat op ons skouers is laat gaan nie.  Dis tyd om nie meer die las van alles en Jesus te dra nie, want HY LEWE BINNE JOU!  Daardie kleed is weg…die kruis is weg!  Slaan dit af en leef soos jy moet!  St. Francis van Assisi het op 43 jarige leeftyd gesterf en op sy sterfbed die beeldspraak van die donkie gebruik…hy het gevoel hy was sy lewe lank ‘n donkie…terwyl hy Jesus reg in sy hart gehad het…wyse man dié Francis…

peace and piecesWanneer mens lewe met Christus wat in jou is, sal baie laste en lelike wegval, dan sal mens dinge soos vloek, laster, gesuip, beledigings, vloeke, veroordelings…en nog vele meer agter laat en stil word!  Behou jou vrede en kyk met ‘n oog van liefde na ander…onthou, dis jou keuse om jou innerlike lewe wys en veilig te hou.  Jou denke is jou keuse…

Gaan sit in daardie stilte en dink, dink aan hoe die lewe moet wees…en dis ‘n daaglikse gebed.  Jou verstand is mos vir jou ‘n Godgegewe geskenk…jou innerlike, waar Jesus lewe moet die plek wees waar jy kan gebed voer…voer die goeie stryd binne jou.  Voer ‘n stryd van liefde, vergifnis en vrede binne jou.  Jy sal sien hoe dinge verander…Ek kan getuig van wonderwerke op daardie wyse…wonderwerke al het dit ‘n rukkie geneem…maar wonderwerke vind plaas in my lewe…

Ek het opgehou om Jesus in geboue, by mense, plekke ens. te soek…ek het Hom binne my gevind…waar Hy nog altyd vir my gewag het.  En ek het die vrede gevind wat mens so nastreef en najaag…ek kan met gemoedsrus sê;  vind Jesus binne in jou en jy vind lewe…

Raak net stil…go into that silence…speel jou dag af en verander die slegte dele na goeie dele toe…verander jou denke daar…daardie gebed daar, hoe jy jou lewe beplan en uitvoer is iets wat mens daagliks doen…en stadig maar seker doen, gebeur in die werklikheid…moenie dat negatiewe gedagtes jou stilte oorheers nie, plaas jouself terug in ‘n positiewe plek, en werk daarvandaan af…soms wonder ek waarom ek eers op hierdie ouderdom al die wyshede ontdek en dit nie as jonger persoon ontdek het nie??  My lewe sou soveel beter kon gewees het, maar nou, nou weet ek van beter.

Moenie vergeefs soekend wees nie…dis reg binne jou!

EkWasHier

god in jou lewe

7 lewensreëls…

Daar is 7 reëls wat mens tog in die lewe moet nakom…miskien baie meer, maar ek wil net die volgende noem:

  1.  Maak vrede met die verlede…soms is dit so moeilik en jy weet nie hoe nie, maar eintlik skroef dit jou toekoms op indien jy dit nie doen nie.
  2. Tyd heel alle wonde, gee jouself genoeg tyd om te genees.  Dinge gebeur nie oornag nie…vir my is ‘n volle 7 jaar genoeg om te genees…
  3. Wat ander van jou dink en oor jou skinder is nie jou probleem nie en het niks met jou te doen nie.  Laat hulle dit doen…dis hulle karma en hulle probleem…voel belangrik want hulle het niks anders om aan te dink en oor te praat nie…
  4. Moenie jou verstand oortyd laat werk nie…dis heel okay om nie al die vrae en antwoorde te weet nie.  Alles wat jy moet weet sal wel na jou kom op die regte tyd en oomblik.
  5. Moenie jou vergelyk met ander nie, en moenie ander oordeel nie.  Jy het geen idee wat in hul lewens aangaan nie.  Konsentreer eerder op jou eie lewe en geniet jou lewe.
  6. Niemand is in beheer van jou lewe nie…nie jou geluk nie, nie jou hartseer nie, nie jou vreugde en vrede nie, nie jou elke dag se sleur nie…volg jou eie pad, jou vrede en vreugde…Jy alleen is in beheer van jou lewe…
  7. Glimlag, lag en trek gesig…neem snaakse foto’s en lag daaroor…maak grappies, en as jy wil huil, doen dit…met my tydelike plaatjie kan ek nie anders as om te lag nie.  Sodra ek kwaad word, val dit uit en dan skater ek van die lag…dis snaaks…maak jou lewe vol vreugde ~ ander moet wonder:  o hel, wat is nou so wonderlik in haar lewe…

LAG EN DIE WêRELD LAG SAAM ~ HUIL EN JY HUIL ALLEEN…SKREEU EN JY MAAK ‘N

NUWE CD EN DVD…JOU KEUSE…MAAK SOMS DROOG OOK SODAT ALMAL KAN LAG…

DIS SOMS NODIG!!!!!!

Timmer…nee nie meer vir my…

Met my dubbeltjek het ek besluit om bietjie die meenthuisie op te knap.  Goed begin is half gewin…mure is al goed geskuur en môre begin die verfproses…die keer nie blou en groen en allerhande ander kleure nie, maar wit.

Intussen het brawe ek besluit om die mat te laat optrek en laminering te laat insit. Vroeg opgestaan en alles geskuif.  Dis nogal amper soos trek.  So word die mat vandag opgetrek en ek sien hoe vuil die mat eintlik onder was.  ‘n Laag bruin grond het daar gelê, maar die ergste was dat die sement heeltemal in stukke was.  Toe moes ek quick set sement gaan koop…en regom die mure die sement gevul…

Toe hoor ek, ek moet ‘skirtings’ gaan koop…by CTM gekom sien ek nog laminering…die wat ek vir my kamer gekoop het, was die laaste ‘batch’ toe koop ek nog, bietjie donkerder en wonder-bo-wonder, goedkoper…koop toe vir Alicea se kamer ook…en ‘skirtings’ vir beide kamers…

Môre is dit vroeg opstaan…waar gaan ek slaap??? Michael se kamer…hy kan maar op die bank slaap…wanneer Sipho kom wil ek so gou as moontlik Alicea se kamer ontruim en IMG_20161116_065822.jpgdie bed afslaan.  Dis die mooiste Teal-swart wrought iron hemelbed (sonder die gordyne) wat in daardie kamer…Sipho kan die mat vinnig optrek, anders kos die optrek van die mat R200 vir 5 minute se werk…Sipho is my ou tuinjong en staan my in alles by.  Goeie ou man. Ja, Michael help ook…môre verf hy en Sipho die sitkamer…goeie oefening vir hom…i.p.v. gym kan hy maar sy arms met die verfkwas en -roller bou.  My vorige huis was vol kleure en baie groot…nou beperk, dus dink ek wit is die aangewese kleur.

Dit voel amper soos trek.  Die kamers staan vol van my en Alicea se goed.  Môre wanneer ek begin terug trek, gaan ek seker goed uitgooi en ontdek wat ek al vir 2 jaar vergeet het…kan net goed wees.  Noudat beide kids uit skool is, gaan ek ontslae raak van al hul boeke ens. wat nog hier rondlê…ou boeke wat ek vir skoolprojekte gebêre het ens.  Die boekrak gaan seker nou gehalveer word en ek gaan al die ou soft toys van die kids daar pak…gaan pret wees om Alicea se kamer te skuif want daardie bed moet uitmekaar gehaal word voordat dit geskuif kan word.

Wel, hoe meer dae, hoe meer dinge.  April is beslis tot dusver ‘n opwindende maand.

EkWasHier…