Ek voel soms soos die Bybelse vrou, Ragel…7 jaar vir Jakob gewag en toe nog 7 jaar, dus 14 jaar.  Ek is nou 7 jaar op my eie en ek gaan aan…2017 het goed begin maar Julie het sleg geëindig…my pa se afsterwe was moeilik en nou is moeder in ICU kardio afdeling.  Op Michael se verjaarsdag word sy geopereer.  Vandag mooi duidelikheid ontvang…Angriogram…haar are om haar hart het verkalk en die hartspesialis, Dr. Mogogane gaan opereer.  Sy glo vas in hom aangesien hy my pa se lewe 3/4 jaar gelede gered het.  Verder gaan hy ook stents in die are plaas.

Ek vra vir moeder wat alles seer is…sy antwoord haar been en kyk vir my en sê dat haar hart ook baie pyn.  Hoe kan mens van iemand vergeet saam met wie jy ‘n leeftyd van ongeveer 65 jaar saam gelewe het?  Ek verstaan het ek haar gesê…sy het ook vir my gesê sy weet nou hoe ek gevoel het toe my man ons gelos het…seer wat sy nie kon verstaan nie.

Om vir moeder sterk te wees is moeilik, ek mag nie voor haar huil nie…dis alles tuis en ek is maar ook broos.  Soms wens ek, ek het iemand gehad wat my net bietjie kon vashou…maar God het planne met alles in die lewe.  Ek weet nou net nie wat Sy planne met ons is nie…maar ek sal geduldig bly wag.  God se tyd is beslis nie my tyd nie.

Ek bid en glo die operasie sal môre ‘n sukses wees…ek hou vas aan hoop en geloof.  Dis al wat ek kan doen.

EkWasHier